Het is een route die veel reizigers in Suriname kennen: de weg van Para naar Zanderij, richting de internationale Pengel luchthaven.
Overdag lijkt er niets bijzonders aan de hand, maar rond drie uur ’s nachts beschrijven velen een beklemmende sfeer die moeilijk te verklaren is.
Inwoners en nachtelijke reizigers delen al jaren verhalen over mysterieuze gebeurtenissen langs dit traject.
Sommigen melden schimmen op de weg, vreemde geluiden vanuit het omliggende bos en plotselinge golven van angst of desoriëntatie.
Er zijn zelfs mensen die beweren een bekende persoon langs de kant van de weg te hebben gezien, die vervolgens op onverklaarbare wijze verdween.
Een terugkerend verhaal is dat van zogenaamde ‘skinwalkers’: gedaantewisselaars die zich als mens of dier voordoen.
Hoewel deze term uit de Navajo-cultuur stamt, bevat ook de Surinaamse verteltraditie verhalen over entiteiten die reizigers zouden misleiden.
Binnen inheemse en Marron-gemeenschappen worden dit soort verschijnselen vaak toegeschreven aan bosgeesten of kwaadaardige krachten.
Maar uit onderzoek van GFC Nieuws Lifestyle blijkt dat voor geen van deze meldingen wetenschappelijk bewijs bestaat. Geen enkel geregistreerd incident, geen meetbare data of bevestigde waarnemingen ondersteunen de verhalen.
Wat er dan wél aan de hand is? Een psychologe van het KIVC wijst op psychologische en natuurlijke verklaringen.
Vermoeidheid, donkerte, stress en onbekende geluiden kunnen leiden tot vertekende waarnemingen.
Ook speelt groepspsychologie een rol: als een bepaalde route als ‘eng’ bekendstaat, interpreteren mensen signalen daar sneller als bedreigend of mysterieus.
Toch kiezen sommige reizigers er bewust voor om deze route ’s nachts te vermijden: een combinatie van verhalen, sfeer en eigen verbeelding blijkt krachtiger dan feiten.
Foto ter illustratie
