Het is een bekend straatbeeld in Suriname. Mannen die vooral ’s avonds of na een feest even snel een boom, muur of steeg opzoeken om te plassen.
Wildplassen wordt vaak gezien als een typisch mannending, maar volgens meerdere bewoners van Paramaribo lijkt dat beeld te veranderen. Ook vrouwen laten zich soms niet meer tegenhouden door schaamte of taboe.
Trendwatchers merken op dat vooral in delen van het stadscentrum bij evenementen ook vrouwen af en toe de stap wagen indien ze een “veilige plek” vinden.
De reden is meestal praktisch van aard. “Als er geen toilet beschikbaar is en je moet heel nodig, wat moet je dan doen?” vraagt een dame die ooit tijdens een rit van Paramaribo naar Nickerie langs de weg heeft geürineerd retorisch aan een medewerker van GFC Nieuws.
Ze zegt dat ze zich er niet prettig bij voelt, maar soms geen andere keuze heeft.
Critici zien de trend met zorg. Volgens hen ligt het probleem niet zozeer in gedrag, maar in het gebrek aan voorzieningen.
In veel delen van Suriname zijn nauwelijks openbare toiletten te vinden. Zolang die er niet zijn, zullen mensen blijven improviseren.
Voor vrouwen is het nog ingewikkelder, omdat wildplassen niet alleen onhygiënisch maar ook onveilig en sociaal beladen is. Toch doorbreken sommigen het taboe uit pure noodzaak.
Vaker klinkt de oproep om meer publieke toiletten te plaatsen in drukbezochte gebieden. Want hoewel wildplassen vaak met een lach wordt afgedaan, tast het het straatbeeld, de hygiëne en zelfs het veiligheidsgevoel aan.
Een schoner en menselijker Suriname begint volgens velen met iets simpels. Voldoende en toegankelijke toiletten voor iedereen.
