Met de naderende verkiezingen in Suriname groeit de frustratie onder een deel van de samenleving.
Terwijl politieke partijen zich richten op verkiezingspropaganda en het doen van beloften, lijkt een groot aantal Surinamers het zat te zijn.
De voortdurende beloftes wekken weinig enthousiasme, vooral onder degenen die dagelijks worstelen met de stijgende kosten van levensonderhoud.
De hoge prijzen voor voedsel, brandstof en andere basisbehoeften blijven een enorme belasting voor de bevolking.
Voor veel gezinnen is het dagelijks leven een strijd om te overleven, vooral nu de koopkracht verder afneemt door de stijgende prijzen.
Deze situatie heeft geleid tot een gevoel van machteloosheid, vooral bij de armere lagen die nauwelijks rond kunnen komen.
Burgers zijn moe van het opnieuw horen van dezelfde toezeggingen.
Het gevoel van frustratie is groot, vooral wanneer men kijkt naar de afgelopen jaren, waarin volgens hen nauwelijks structurele verbeteringen zijn doorgevoerd.
De beloften in campagnes worden vaak gezien als tijdelijke oplossingen voor langdurige problemen, zonder echte vooruitgang.
Mensen verlangen naar concrete maatregelen die hun situatie verbeteren, zoals het verlagen van de kosten van levensonderhoud, betere toegang tot medische zorg en het creëren van duurzame werkgelegenheid.
In plaats van mooie woorden, zou de focus volgens critici moeten liggen op het daadwerkelijk aanpakken van de moeilijkheden in het land.
Foto ter illustratie
