De discussie over tatoeages binnen het Korps Politie Suriname (KPS) laait met enige regelmaat op. Voor sommigen zijn tatoeages nog altijd een teken van rebellie of zelfs criminaliteit. Die tijd ligt echter ver achter ons.
In vrijwel alle geledingen van de samenleving – van artsen en advocaten tot militairen en politieagenten – zijn tatoeages inmiddels een geaccepteerde vorm van persoonlijke expressie.
Waar de discussie wél over zou moeten gaan, is niet wat een agent op zijn huid draagt, maar wat hij of zij uitstraalt in houding, gedrag en professionaliteit.
Tatoeages zijn niet langer de maatstaf
Het stereotype dat mensen met tatoeages minder betrouwbaar of crimineel zouden zijn, houdt geen stand meer. De maatschappij is veranderd en ook de politie ontwikkelt zich mee.
Een politieagent wordt immers niet beoordeeld op inkt op de huid, maar op integriteit, vakbekwaamheid, discipline en het vermogen om de wet rechtvaardig toe te passen.
Wie een goed functionerende politieorganisatie wil opbouwen, moet zich richten op de kwaliteit van het personeel en niet op uiterlijke kenmerken die niets zeggen over karakter of professionaliteit.
Het uniform verdient respect
Dat betekent echter niet dat alles geoorloofd is.
Het politie-uniform vertegenwoordigt het gezag van de staat. Zodra een agent dat uniform aantrekt, vertegenwoordigt hij of zij niet langer alleen zichzelf, maar het gehele korps en uiteindelijk de Republiek Suriname.
Juist daarom mag van iedere politiefunctionaris worden verwacht dat hij of zij zich verzorgd, representatief en professioneel presenteert. Dat geldt voor taalgebruik, houding, omgangsvormen, discipline én persoonlijke verzorging.
Niet omdat tatoeages verkeerd zijn, maar omdat het uniform een zekere waardigheid verlangt.
Het nieuwe paradigma moet professionaliteit zijn
Misschien is het tijd dat het debat verschuift.
Niet de vraag of een agent een tatoeage heeft, maar of het korps erin slaagt een cultuur van professionaliteit terug te brengen.
De samenleving verlangt immers veel meer van de politie dan een verzorgd uiterlijk. Burgers verwachten een korps dat:
integer handelt;
burgers respectvol behandelt;
snel en adequaat optreedt;
zich blijft ontwikkelen;
discipline uitstraalt;
vertrouwen wekt.
Dat zijn de eigenschappen die het aanzien van een politiekorps bepalen.
Imago begint van binnenuit
Het imago van een organisatie wordt niet opgebouwd met strengere kledingvoorschriften alleen.
Een korps wint het vertrouwen van de bevolking wanneer burgers ervaren dat aangiften serieus worden genomen, onderzoeken professioneel worden uitgevoerd, corruptie wordt aangepakt en iedere burger gelijk wordt behandeld.
Een agent met een tatoeage die correct, respectvol en deskundig optreedt, zal meer vertrouwen genieten dan een onberispelijk geklede agent die zijn gezag misbruikt of burgers onheus behandelt.
Professionaliteit laat zich uiteindelijk niet meten aan uiterlijkheden, maar aan gedrag.
Waardigheid als cultuur
Misschien is dat wel het paradigma dat binnen het Korps Politie Suriname opnieuw centraal moet komen te staan.
Niet de vraag of een tatoeage zichtbaar is, maar de vraag of iedere politiefunctionaris iedere dag opnieuw beseft welke verantwoordelijkheid het uniform met zich meebrengt.
De drang om het korps zo waardig mogelijk uit te dragen zou opnieuw onderdeel moeten worden van de organisatiecultuur. Dat vraagt om leiderschap, voorbeeldgedrag, discipline, voortdurende training en een sterke beroepsethiek.
Want uiteindelijk is niet de tatoeage bepalend voor het gezag van een politieagent.
Dat is de manier waarop hij of zij het uniform draagt.
H. Smeltz
Dit artikel betreft een ingezonden opiniestuk. Voor de publicatie van ingezonden artikelen hanteren wij specifieke voorwaarden. Voor meer informatie of om zelf een ingezonden bericht te sturen, kunt u contact opnemen via [email protected] of direct via WhatsApp.
Let op: Publicatie van opiniestukken houdt niet in dat GFC Nieuws het eens is met de inhoud
