De recente aanvallen op Pakkitow vanwege zijn politieke keuze en opleidingsniveau hebben een veel fundamentelere discussie aangewakkerd: moet er een minimale opleidingsvereiste zijn voor parlementariërs?
In een land waar wetgeving en beleid de basis vormen voor vooruitgang, kan het niet zo zijn dat DNA-leden vier jaar lang zwijgen en slechts op commando stemmen. Toch is dit exact wat keer op keer gebeurt.
Suriname-analist R. Pinas laat aan GFC Nieuws weten: “De discussie over opleidingsniveau is geen vorm van discriminatie, maar een noodzakelijke randvoorwaarde voor effectieve besluitvorming.
Wetgeving vereist immers inzicht, kritisch denkvermogen en analytisch vermogen, vaardigheden die men niet vanzelf opdoet.
In vrijwel elk ander beroep gelden minimale eisen, dus waarom niet voor parlementariërs, die beslissingen nemen over het lot van een hele natie?
Toch is de oplossing niet zo eenvoudig als simpelweg eisen dat een parlementariër een HBO-diploma of hoger heeft”, vervolgt de analist.
“Structurele ongelijkheid speelt naar zijn zeggen een rol: “veel Surinamers hebben vanwege falend overheidsbeleid nooit een eerlijke kans gehad op goed onderwijs.”
Dat betekent echter niet dat zij geen waardevolle politieke bijdrage kunnen leveren. Uitzonderingen zouden gemaakt kunnen worden voor personen met aantoonbare expertise of maatschappelijke ervaring.
Daarnaast bewijst een hoge opleiding niet automatisch integriteit of competentie. Er zijn hoogopgeleide DNA-leden die in de praktijk corruptie faciliteren en niets toevoegen.
Ook de financiële drempels mogen niet genegeerd worden: als enkel de rijken zich een politieke carrière kunnen veroorloven, wordt democratische vertegenwoordiging scheefgetrokken.
Wat wél moet veranderen, is het blind stemmen op populaire figuren zonder visie of inhoud. Kiezers moeten hogere eisen stellen, want uiteindelijk bepalen zij zelf de toekomst van Suriname.”
