Er was een tijd, nog geen dertig jaar geleden, waarin het bijna vanzelfsprekend was dat kinderen in Suriname rond zeven uur ’s avonds onder de lakens lagen.
Het hoorde bij een opvoeding waarin rust, regelmaat en duidelijke grenzen centraal stonden.
Vandaag de dag zie ik een heel ander beeld. Kinderen die nog laat op de avond wakker zijn, soms zelfs tot na elf uur, lijken eerder regel dan uitzondering.
In gesprekken binnen mijn eigen omgeving hoor ik ouders vaak zeggen dat het “nu eenmaal zo gaat”. Televisie staat aan, een tablet ligt binnen handbereik en een smartphone is al lang geen uitzondering meer.
Kinderen blijven daardoor langer geprikkeld, waardoor slapen steeds verder wordt uitgesteld. Daar komt bij dat ook het ritme van ouders is veranderd. Werk, sociale verplichtingen en een drukker leven maken het lastiger om vaste bedtijden te hanteren.
De impact van minder slaap op kinderen
Toch is het goed om stil te staan bij de gevolgen. Slaap is geen bijzaak, maar een essentieel onderdeel van de ontwikkeling van een kind. Wie structureel te laat naar bed gaat, merkt dat vaak in concentratieproblemen, vermoeidheid en zelfs gedrag overdag.
Het lichaam en de geest krijgen simpelweg niet genoeg tijd om te herstellen.
Wat mij vooral opvalt, is dat de verandering zo geleidelijk is gegaan dat we het bijna normaal zijn gaan vinden.
Maar normaal betekent niet automatisch goed. Kinderen hebben nog steeds behoefte aan structuur, misschien zelfs meer dan ooit in een wereld vol prikkels.
Tijd voor balans en bewustwording
Dat betekent niet dat we terug moeten naar vroeger alsof de tijd heeft stilgestaan. Wel dat we bewuster moeten omgaan met ritme en grenzen. Een vaste bedtijd hoeft niet streng te zijn, maar wel duidelijk.
Uiteindelijk draait het om balans. Want een uitgerust kind is niet alleen gezonder, maar ook gelukkiger en beter in staat om de dag aan te kunnen.
Misschien is het tijd dat we ons afvragen: wie past zich aan, het kind of de tijd waarin we leven?
Ida Thornhill is docente aan een lerarenopleiding in Paramaribo en actief als auteur en columniste.
Vanuit haar jarenlange ervaring in het onderwijs en haar brede maatschappelijke betrokkenheid schrijft zij over uiteenlopende thema’s die Suriname raken.
