In Suriname komt het regelmatig voor dat mensen wilde dieren als huisdier houden.
Zo worden pingo’s, pakira’s, boskonijnen en soms zelfs apen zowel in dorpen als in stedelijke gebieden thuis grootgebracht.
Voor veel Surinamers is dit een traditie die van generatie op generatie wordt doorgegeven.
Vooral jonge dieren worden als schattig en tam gezien waardoor ze een plekje krijgen op het erf of in huis. Deze gewoonte kent verschillende oorzaken. Sommigen houden ze uit liefde en zorg, anderen doen het uit gewoonte.
Toch brengt dit ook risico’s met zich mee. Wilde dieren zijn immers niet gedomesticeerd en hebben een andere levensstijl en behoeften dan huisgenoten zoals honden of katten.
Hun natuurlijke omgeving biedt ruimte om te bewegen, jagen en natuurlijk gedrag te vertonen. In gevangenschap kunnen ze daardoor snel gestrest raken.
Stress kan leiden tot gezondheidsproblemen en gedragsveranderingen die het welzijn ernstig aantasten.
Ook het vroegtijdig scheiden van jongen van de moeder heeft negatieve gevolgen voor de ontwikkeling en overleving.
De Surinaamse wet beschermt veel van deze soorten. Het is verboden beschermde dieren zonder vergunning te vangen, te houden of te verhandelen.
Helaas ontbreekt het vaak aan toezicht en handhaving, waardoor regels regelmatig worden overtreden. Velen zijn zich bovendien niet bewust van deze beperkingen.
Natuurbeschermers en milieudeskundigen roepen daarom steeds vaker op tot meer voorlichting en bewustwording.
Zij benadrukken dat deze wezens thuishoren in hun natuurlijke leefomgeving. Verder pleiten zij voor strengere controle en handhaving van de bestaande wetgeving, zodat populaties en ecosystemen beter beschermd worden.
Foto ter illustratie
