In Suriname lijkt koffie of thee zonder suiker voor velen haast ondenkbaar. Een dampende mok is pas compleet na meerdere lepels suiker. Het is een gewoonte die diep in onze cultuur verankerd zit.
Maar wat ooit begon als een onschuldige smaakvoorkeur, is uitgegroeid tot een stille verslaving die ons lichaam langzaam schaadt.
In veel huishoudens is het standaard: twee, drie of zelfs vier lepels suiker per kop. Tijdens het ontbijt, bij familiebezoek of op kantoor. Niemand vraagt zich echt af waarom. Het hoort er gewoon bij.
Toch waarschuwen artsen dat dit dagelijkse ritueel onze gezondheid torpedeert. Suiker draagt bij aan obesitas, diabetes en hart- en vaatziekten, problemen die in Suriname steeds vaker voorkomen.
Het lastige is dat de gewoonte sociaal is geworden. Wie geen suiker in zijn koffie wil, krijgt al snel een verbaasde blik of een plagerige opmerking. Alsof het een gebrek aan gezelligheid betekent.
Maar misschien moeten we die gedachte juist doorbreken. Gezelligheid zit niet in een schep suiker, maar in het moment dat we samen delen.
Suiker maakt niets beter aan de smaak van echte koffie of thee. Integendeel. Het maskeert de aroma’s en maakt het lichaam afhankelijk van een dagelijkse zoetprikkel.
Tijd dus om af te kicken van wat eigenlijk geen noodzaak is, maar een slechte gewoonte.
Puur drinken is niet alleen gezonder, het is ook eerlijker tegenover onszelf. Want echte smaak, net als echte gezondheid, heeft geen suiker nodig.
