In verkiezingstijd gebeuren er ineens wonderen. Ministers met miljoenen aan verdachte gunningen blijven onaangetast.
Integriteit verdwijnt als sneeuw voor de zon. En dan… verschijnt er plotseling een peiling. Een peiling die precies zingt wat de gevestigde macht wil horen.
Maar trap er niet in. Dit is geen peiling, dit is propaganda in vermomming.
Geen afspiegeling van het volk, maar een rookgordijn voor een elite die voelt dat haar dagen geteld zijn.
Laten we eerlijk zijn:
- Waarom komt deze ‘meting’ precies daags na de massale opkomst bij Na Dja Yu Mus Deh, waar duizenden Surinamers zich uitspraken tegen corruptie en uitsluiting?
- Waarom wordt de partij die het meest zichtbaar, actief en uitgesproken is doodgezwegen in deze zogenaamd ‘representatieve’ peiling?
Omdat de macht weet wat wij al lang weten:
De echte peiling vindt niet plaats met telefoontjes en spreadsheetjes.
De echte peiling gebeurt op straat, op het Vaillantsplein, in de wijken van Paramaribo, bij de padieboeren in Nickerie en in de Javaanse gemeenschappen die wakker zijn geworden.
Wat we zien is geen teken van sterkte, maar van paniek. Van mensen die voelen dat hun greep op de macht aan het glippen is. Van een elite die weet dat het volk klaar is met leugens, beloften en spelletjes.
Laat u niet misleiden door cijfers zonder gezicht. De enige cijfers die tellen, komen op 25 mei. En dit volk is wakker. Woedend. En vastberaden.
Op die dag stemmen we niet alleen op een partij. We stemmen op waarheid in plaats van bedrog. Op gerechtigheid in plaats van vriendjespolitiek. Op het volk in plaats van de elite.
De wind van verandering waait. En niemand, geen peiling, geen propaganda houdt die nog tegen.
T. Lee
