Gloria Bottse van de organisatie Tra Fas De luidt de noodklok over de schrijnende situatie van een gezin in Pontbuiten, bestaande uit acht kinderen tussen de 6 en 23 jaar oud.
Vijf van de kinderen – allen jongens – hebben een verstandelijke beperking. De vader is niet in beeld en de moeder is door de politie meegenomen. Daarmee ontbreekt op dit moment elke vorm van ouderlijke zorg.
Bottse, die ter plekke was en alles op alles zette om hulp te bieden, uit diepe teleurstelling over het feit dat zij de kinderen uiteindelijk moest achterlaten zonder een concrete oplossing.
“Er is geen opvang, geen crisisplan, geen beleid om mensen in acute nood te helpen,” stelt ze. Het lukt de hulpverleners vooralsnog niet om opvanglocaties te vinden voor de kinderen, ondanks herhaalde pogingen bij instanties en netwerken.
De situatie legt volgens Bottse een pijnlijk gebrek aan adequate hulpverlening bloot: Suriname beschikt niet over structurele crisisopvang of noodbedden voor kinderen in extreme situaties.
Dit maakt gezinnen kwetsbaar, vooral als er sprake is van meervoudige problematiek zoals armoede, mentale aandoeningen of beperking.
Ondanks het falen van het systeem, sprongen burgers en organisaties onmiddellijk bij. Bottse bedankt haar collega’s, vrijwilligers en donateurs die op korte termijn hulp hebben geboden.
Romano Meriba zorgde, na contact met zijn partij (de NDP), voor toezeggingen rondom de aanschaf van matrassen, voeding en pampers. Amanda Palis, Ryaen La Rose en Haydie Arnhem worden ook genoemd voor hun snelle inzet en bijdragen.
Daarnaast werd er ook financieel bijgedragen door bezorgde burgers, waarmee kleding en schoeisel voor de kinderen kunnen worden aangeschaft. “Zij staan niet aan de zijlijn, maar maken daadwerkelijk het verschil,” aldus Bottse.
De organisatie blijft de situatie van het gezin monitoren en roept op tot structurele maatregelen vanuit de overheid.
“Minderjarige kinderen mogen niet aan hun lot worden overgelaten. Wat vandaag gebeurt, kan morgen iedereen overkomen. We moeten het samen doen.”
