In Nederland is niet elke Surinamer op dezelfde manier verbonden met zijn of haar afkomst.
Vooral onder Hindostaanse Nederlanders lijkt die band met Suriname vaak anders ingevuld te worden dan bij bijvoorbeeld creoolse landgenoten.
Waar creolen zich doorgaans zonder toevoeging Surinamer noemen, geven veel Hindostanen aan zich Hindostaans-Surinaams of Nederlander van Surinaamse afkomst te voelen.
Dat zegt lifestyle-expert Patricia Wong tegenover GFC Nieuws. Ze woonde jaren in Nederland en merkte dit patroon op in haar omgeving.
“Veel Hindostaanse vrienden benadrukten hun Hindostaanse achtergrond als eerste, ook als het over Suriname ging. Terwijl andere groepen sneller gewoon ‘Surinamer’ zeggen”, vertelt Wong.
Ze vermoedt dat dit te maken heeft met verschillen in migratiegeschiedenis. Hindostanen stammen af van contractarbeiders uit India die eind 19e eeuw naar Suriname kwamen.
Binnen de gemeenschap wordt de eigen cultuur sterk gekoesterd, met het Sarnami als taal, Hindoefeesten en religieuze tradities. Voor veel Hindostanen voelt de culturele verbinding met India soms sterker dan met Suriname als geheel.
Creolen daarentegen hebben een andere historische band met het land. De Surinaamse cultuur — inclusief muziek zoals kaseko, de taal Sranan Tongo en herdenkingen zoals Keti Koti — maakt vaker integraal deel uit van hun identiteit. Hierdoor lijkt hun band met Suriname als land vanzelfsprekender aanwezig.
Uit academisch onderzoek van antropoloog Ruben Gowricharn blijkt dat Hindostaanse Nederlanders hun culturele identiteit vaak nauwkeuriger benoemen, en zichzelf niet automatisch als “Surinamer” aanduiden.
Volgens hem komt dit mede doordat Hindostanen een eigen culturele infrastructuur hebben opgebouwd in Nederland, inclusief eigen media, organisaties en religieuze instellingen.
Wong merkt op dat dit fenomeen ook in iets mindere mate zichtbaar is bij andere groepen van Surinaamse afkomst. Zo leggen veel Javanen in Nederland de nadruk op hun Javaanse identiteit, terwijl Chinezen vaak cultureel georiënteerd blijven op China. Inheemsen voelen zich eerder verbonden met hun eigen volk dan met de staat Suriname.
Aan de andere kant lijken marrons, gemengde Surinamers en recent geëmigreerde Surinamers zich juist wel sterk verbonden te voelen met Suriname als natiestaat.
Marrons koesteren een diepe band met het binnenland en de vrijheidsstrijd van hun voorouders. Gemengden overstijgen vaak etnische labels en benadrukken juist de overkoepelende Surinaamse identiteit.
Volgens Wong is het belangrijk om te erkennen dat identiteit altijd in beweging is.
“Het heeft te maken met geschiedenis, omgeving en hoe je wordt gezien. Maar het valt op hoe vanzelfsprekend de Surinaamse identiteit onder creolen blijft, ook als ze al jaren in Nederland wonen.”
