De kandidatuur van oud-minister van Financiën en Planning Armand Achaibersing voor het voorzitterschap van de Vooruitstrevende Hervormings Partij (VHP) brengt een nieuwe dimensie in de machtsstrijd binnen de partij.
Achaibersing heeft zijn kandidatuur bevestigd. Daarmee wordt de race om het partijleiderschap nadrukkelijker, op een moment waarop de VHP zich moet heroriënteren na het overlijden van voorzitter en oud-president Chandrikapersad Santokhi.
De hoofdbestuursverkiezingen moeten uiterlijk in mei 2027 plaatsvinden. De grote vraag is echter niet alleen wie de nieuwe voorzitter wordt, maar vooral welk leiderschap de VHP nodig heeft om haar politieke geloofwaardigheid, interne samenhang en maatschappelijke positie opnieuw vorm te geven.
Achaibersing brengt bestuurlijke en financiële ervaring mee
Voordat Achaibersing minister werd, was hij actief in de verzekeringssector. Hij bekleedde onder meer de functie van algemeen directeur bij Assuria en was voorzitter van de Surinaamse Vereniging van Assurantiemaatschappijen. Later trad hij toe tot de regering als minister van Financiën en Planning.
Zijn professionele achtergrond kan een belangrijk voordeel zijn. Financieel beheer, risicobeoordeling, strategische planning en bestuurlijke verantwoordelijkheid zijn vaardigheden die ook binnen een politieke organisatie van waarde kunnen zijn.
Een partij moet immers niet alleen verkiezingen winnen, maar ook beleid ontwikkelen, haar organisatie beheren en verantwoording afleggen aan leden en kiezers.
Toch is ervaring in de financiële sector of op een ministerspost geen automatische garantie voor succesvol partijleiderschap.
Een politieke partij is geen verzekeringsmaatschappij en evenmin een ministerie. Zij bestaat uit mensen met uiteenlopende belangen, ambities, ideologische overtuigingen en verwachtingen.
Het vermogen om die groepen bij elkaar te houden, conflicten te beheersen en een overtuigende politieke koers te ontwikkelen, vraagt om andere kwaliteiten dan uitsluitend financieel of bestuurlijk inzicht.
De kandidatuur van Achaibersing zal daarom niet alleen moeten worden beoordeeld op zijn cv. Zijn visie op de toekomst van de VHP, zijn vermogen om intern vertrouwen op te bouwen en zijn bereidheid om de partijorganisatie te hervormen, zullen minstens zo belangrijk zijn.
De VHP zoekt een nieuwe koers na het overlijden van Santokhi
Het overlijden van Santokhi op 30 maart 2026 heeft een belangrijke verandering binnen de VHP teweeggebracht. Glenn Oehlers kwam vervolgens aan het roer te staan. De komende bestuursverkiezingen moeten uitwijzen wie de partij op langere termijn zal leiden.
Het vertrek van een partijleider door overlijden creëert niet alleen een vacature. Het kan ook een identiteitsvraagstuk blootleggen.
Wanneer een partij gedurende lange tijd sterk verbonden is met één centrale figuur, ontstaat de uitdaging om de organisatie los te maken van de persoon zonder de historische samenhang volledig te verliezen.
Santokhi was voor de VHP niet alleen voorzitter, maar ook oud-president en een bepalende figuur in haar recente politieke ontwikkeling.
Zijn opvolger erft daarom meer dan een functie. Die persoon krijgt te maken met de verwachtingen van partijleden, de erfenis van eerdere bestuurskeuzes en de vraag hoe de VHP zich opnieuw kan positioneren tegenover de Surinaamse kiezer.
Een nieuwe voorzitter die uitsluitend inzet op continuïteit, loopt het risico dat bestaande problemen onvoldoende worden aangepakt.
Een kandidaat die te sterk op breuk met het verleden inzet, kan daarentegen vervreemding veroorzaken bij leden die zich juist met de historische koers van de partij identificeren.
De uitdaging is dus om het verleden kritisch te beoordelen, waardevolle onderdelen ervan te behouden en tegelijkertijd een geloofwaardig toekomstperspectief te ontwikkelen.
Meer kandidaten, meer dan alleen een voorzittersstrijd
Binnen de VHP zijn eerder verschillende namen genoemd als mogelijke kandidaten voor het voorzitterschap, onder wie Asiskumar Gajadien en Ganeshkoemar Kandhai.
Parlementariër Mahinder Jogi heeft zijn voorkeur voor Kandhai uitgesproken en kritiek geuit op een mogelijk voorzitterschap van Gajadien. Ook Cedric van Samson is genoemd, hoewel hij zelf geen kandidatuur heeft bekendgemaakt.
Met Achaibersing krijgt de interne discussie een nieuwe dimensie. Zijn kandidatuur kan de bestaande krachtsverhoudingen veranderen, maar zonder concrete informatie over zijn steun binnen de partij is het te vroeg om te concluderen dat hij een favoriet is of dat andere kandidaten daardoor minder kans maken.
De namen die circuleren, wijzen er wel op dat de toekomst van de VHP onderwerp is van intern debat. Dat hoeft niet problematisch te zijn.
Een partij die verschillende kandidaten en visies toelaat, kan haar leiderschap juist versterken. Voorwaarde is dat de strijd op inhoud wordt gevoerd en dat kandidaten elkaar niet uitsluitend bestrijden op basis van persoonlijke verhoudingen of interne loyaliteiten.
De vraag is of de VHP erin slaagt deze verkiezingen te benutten om een inhoudelijk debat te voeren over haar koers. Of blijft de strijd vooral draaien om wie de meeste steun binnen het partijapparaat kan mobiliseren?
Dat onderscheid is cruciaal. Een voorzitter kan de verkiezing winnen en toch moeite hebben om de partij als geheel achter zich te krijgen. Formele legitimiteit en breed gedragen vertrouwen zijn immers niet hetzelfde.
De cruciale vraag: wat heeft Achaibersing de VHP concreet te bieden?
Vooralsnog is niet bekend welke plannen Achaibersing heeft voor de partij en met welk team hij aan de verkiezingen wil deelnemen. Juist daar ligt de kern van zijn uitdaging.
Een kandidatuur aankondigen is één ding; duidelijk maken waarom de partij onder jouw leiding beter zal functioneren, is iets anders. De VHP heeft behoefte aan meer dan een naam met bestuurlijke ervaring.
Zij moet weten welke veranderingen een nieuwe voorzitter wil doorvoeren en hoe die veranderingen daadwerkelijk tot stand moeten komen.
Hoe wil Achaibersing de interne democratie versterken? Hoe wil hij ervoor zorgen dat partijleden op verschillende niveaus invloed kunnen uitoefenen op de koers? Welke rol krijgen jongeren, vrouwen en lokale structuren bij de besluitvorming?
Hoe wil hij voorkomen dat politieke invloed te sterk geconcentreerd raakt bij een kleine groep? En hoe zal hij de verhouding tussen partijbelang, regeringsverantwoordelijkheid en het belang van de samenleving vormgeven?
Dat zijn geen bijkomstige vragen. Ze bepalen mede of een nieuwe voorzitter in staat zal zijn de VHP duurzaam te versterken.
Ook op inhoudelijk vlak zal duidelijk moeten worden waar Achaibersing voor staat. Welke economische en sociale prioriteiten wil hij voor de partij uitwerken?
Hoe kijkt hij naar de uitdagingen waarmee Suriname wordt geconfronteerd? En hoe wil hij ervoor zorgen dat de VHP niet alleen tijdens verkiezingscampagnes zichtbaar is, maar ook daarbuiten herkenbaar aanwezig blijft in maatschappelijke discussies?
Zonder antwoorden op dergelijke vragen dreigt de voorzittersverkiezing te verworden tot een wedstrijd tussen namen, netwerken en persoonlijke voorkeuren.
Financiële expertise is waardevol, maar politiek vertrouwen is doorslaggevend
Achaibersings achtergrond kan hem geloofwaardigheid geven op het gebied van financieel en bestuurlijk beleid. Maar de VHP heeft niet alleen behoefte aan iemand die cijfers begrijpt.
Zij heeft ook een leider nodig die begrijpt hoe mensen denken, waarom partijleden zich betrokken of juist buitengesloten voelen en hoe politieke beloften kunnen worden vertaald naar een herkenbare koers.
Financiële deskundigheid kan helpen bij het ontwikkelen van realistisch beleid. Zij kan echter niet zelfstandig het vertrouwen herstellen van kiezers die kritisch zijn over de prestaties van de partij of van leden die ontevreden zijn over de interne gang van zaken.
Dat vraagt om openheid, een heldere verantwoordingscultuur en de bereidheid om fouten te erkennen. Een sterke voorzitter moet niet alleen richting kunnen geven, maar ook kritiek kunnen verdragen.
Hij moet in staat zijn mensen met verschillende opvattingen te verbinden zonder iedere afwijkende mening als een bedreiging te behandelen.
Voor Achaibersing betekent dit dat zijn kandidatuur pas echt betekenis krijgt wanneer hij zijn professionele ervaring weet te verbinden aan een overtuigend politiek verhaal. De VHP moet kunnen beoordelen wat zijn leiderschap concreet zal veranderen, niet alleen welke ervaring hij meebrengt.
De VHP mag de verkiezingen niet verwarren met herstel
De hoofdbestuursverkiezingen moeten uiterlijk in mei 2027 plaatsvinden. Dat geeft de partij tijd om kandidaten, programma’s en teams inhoudelijk te beoordelen.
Die periode zou niet uitsluitend mogen worden gebruikt om steun te verzamelen en interne posities veilig te stellen.
De verkiezingen bieden juist een kans om fundamentele vragen te bespreken. Welke partij wil de VHP zijn? Hoe wil zij omgaan met haar politieke verleden?
Hoe gaat zij om met kritiek en interne verschillen? En hoe wil zij het vertrouwen winnen van burgers die haar niet vanzelfsprekend meer steunen?
Een nieuwe voorzitter kan daarbij een belangrijke rol spelen, maar kan niet in zijn eentje alle problemen oplossen. Duurzaam herstel vereist ook een functionerend partijbestuur, actieve lokale structuren, geloofwaardige kandidaten en een politieke cultuur waarin verantwoordelijkheid niet uitsluitend bij de voorzitter ligt.
Als de VHP de verkiezingen beperkt tot een strijd om de hoogste functie, kan zij na afloop met dezelfde problemen blijven zitten. Een andere naam aan de top betekent immers niet automatisch een andere organisatie.
De kandidatuur van Achaibersing is daarom vooral een uitnodiging om verder te kijken dan de persoon zelf. Zijn deelname kan het debat verdiepen, maar alleen als hij en de andere kandidaten bereid zijn hun plannen concreet te maken en zich inhoudelijk met elkaar te meten.
Conclusie: een nieuwe voorzitter is nodig, maar een nieuwe politieke cultuur nog meer
Met Achaibersing als kandidaat krijgt de strijd om het voorzitterschap van de VHP een nieuwe ontwikkeling. Zijn ervaring in de verzekeringssector en als minister van Financiën en Planning kan een waardevolle basis vormen.
Maar die ervaring zal op zichzelf niet bepalen of hij de juiste persoon is om de partij door deze overgangsperiode te leiden.
De uiteindelijke beoordeling moet afhangen van zijn visie, zijn team, zijn vermogen om de partij te verenigen en de concrete veranderingen die hij wil realiseren. Hetzelfde geldt voor alle andere kandidaten.
De VHP staat voor een keuze die verder reikt dan de opvolging van Santokhi. Zij moet bepalen hoe zij haar identiteit behoudt zonder afhankelijk te blijven van één leider, hoe zij interne verschillen omzet in inhoudelijk debat en hoe zij haar politieke geloofwaardigheid opnieuw kan versterken.
De belangrijkste vraag is daarom niet alleen wie de volgende voorzitter van de VHP wordt, maar wat die voorzitter met de partij gaat doen. Zonder een duidelijke koers, interne vernieuwing en hernieuwd vertrouwen blijft iedere leiderschapswisseling vooral een verandering aan de top.
D. Karamat-Ali
Dit artikel betreft een ingezonden opiniestuk. Voor de publicatie van ingezonden artikelen hanteren wij specifieke voorwaarden. Voor meer informatie of om zelf een ingezonden bericht te sturen, kunt u contact opnemen via [email protected] of direct via WhatsApp.
Let op: Publicatie van opiniestukken houdt niet in dat GFC Nieuws het eens is met de inhoud
