Ajoeb Moentari van het Algemeen Bewustwordingsproces Platform (ABP) vraagt de regering om consequent te zijn in haar beleid ten aanzien van natuurbescherming en ontbossing.
Volgens hem kan de Staat niet uitsluitend wijzen op de verantwoordelijkheid van derden, terwijl ook overheidsbesluiten en overeenkomsten met betrekking tot grootschalige landbouwactiviteiten in bosrijke gebieden kritisch moeten worden beoordeeld.
Moentari reageert op de discussie over mogelijke schadeclaims wegens ontbossing en stelt daarbij een fundamentele vraag: bij welke instantie of partij wil de Staat eventuele schade verhalen, wanneer de overheid zelf via het ministerie van Landbouw, Veeteelt en Visserij (LVV) overeenkomsten heeft gesloten die betrekking hebben op grootschalige landbouwontwikkeling in het Amazonegebied?
Drie overeenkomsten met Braganza
De vraag van Moentari verwijst naar drie overeenkomsten die volgens Braganza Marketing Group op 13 januari 2026 met het ministerie van LVV zijn gesloten.
Het bedrijf maakte in september 2026 bekend dat de afspraken betrekking hebben op gebruiksrechten in drie gebieden langs de Weg naar West-Suriname, met een gezamenlijke oppervlakte van 34.185 hectare. De overeenkomsten zouden bedoeld zijn voor de ontwikkeling van grootschalige landbouwprojecten.
Volgens Braganza is geen sprake van grondverkoop, maar van gebruiksrechten en samenwerking voor landbouwontwikkeling. Het bedrijf stelt dat de projecten moeten bijdragen aan de nationale voedselproductie en economische ontwikkeling.
De omvang van de geplande activiteiten heeft echter vragen opgeroepen over de mogelijke gevolgen voor het bosbestand, het milieu en de leefgebieden van lokale gemeenschappen.
Een collectief van acht Surinaamse milieuorganisaties heeft eerder gewaarschuwd voor mogelijke grootschalige ontbossing wanneer de betrokken gebieden voor landbouw worden ontwikkeld.
Overheid benadrukt bescherming van bos en grondenrechten
Ook de regering heeft zich publiekelijk uitgesproken over de bescherming van het tropisch regenwoud en de grondenrechten van inheemse en tribale gemeenschappen.
President Jennifer Simons verklaarde op 3 augustus 2026 dat de regering gebieden die zich in het tropisch regenwoud bevinden opnieuw wil laten beoordelen en dat landbouwontwikkeling volgens haar vooral in de kustvlakte moet plaatsvinden. Zij gaf tevens aan dat de bescherming van woon- en leefgebieden en bijzondere beschermde bossen prioriteit heeft.
Deze beleidsuitgangspunten maken de vraag naar de verenigbaarheid van grootschalige landbouwprojecten met het nationale natuur- en bosbeleid des te relevanter.
Juridische en milieutechnische toetsing noodzakelijk
Naast de discussie over de overeenkomsten zelf speelt ook de vraag welke vergunningen en toestemmingen vereist zijn voordat werkzaamheden mogen worden uitgevoerd.
In een uitspraak van 29 oktober 2026 heeft het Kantongerecht in het Eerste Kanton zich uitgesproken over een afzonderlijke zaak rond Suriname Green Energy Agriculture N.V. en de Staat.
Uit de uitspraak blijkt dat het bedrijf op 15 januari 2026 een aanvraag voor een milieueffectenstudie bij de Nationale Milieuautoriteit had ingediend.
De rechter stelde in die zaak vast dat de overeenkomst de Staat verplichtte mee te werken aan het verkrijgen van vergunningen, mits aan de wettelijke vereisten werd voldaan. De overeenkomst vormde geen vrijstelling van die wettelijke verplichtingen.
Daarnaast vroeg Assembleelid Jennifer Vreedzaam op 29 oktober 2026 de Anti-Corruptie Commissie om de rechtmatigheid en doelmatigheid van twee LVV-overeenkomsten te onderzoeken, waaronder de overeenkomst met Braganza van 13 januari 2026.
Zij wil onder meer laten toetsen of de wettelijke procedures en bevoegdheden bij de totstandkoming van de afspraken zijn nageleefd. Dit betreft een verzoek om onderzoek; het is geen vaststelling dat onregelmatigheden hebben plaatsgevonden.
Moentari: natuurbescherming vraagt om consequent handelen
Volgens Moentari moet de bescherming van het Surinaamse regenwoud verder gaan dan publieke verklaringen en het aanspreken van derden. Ook de overheid moet bereid zijn haar eigen besluiten, afspraken en verantwoordelijkheden kritisch te laten beoordelen.
Hij stelt daarbij de vraag of landbouwactiviteiten op grote schaal kunnen worden ontplooid zonder bomen te kappen of natuurgebieden aan te tasten. Volgens hem moet hierover duidelijkheid bestaan voordat verdere stappen worden gezet.
Het ABP benadrukt dat het Amazonewoud niet het bezit is van een regering of een politieke partij, maar een natuurlijke erfenis die ook toekomstige generaties toebehoort.
Met de oproep wil Moentari aandacht vragen voor transparantie, bestuurlijke verantwoordelijkheid en een consequente aanpak van natuurbescherming.






