Regelmatig hoor ik Surinamers zowel in Suriname als in Nederland,zeggen: “Je geld kan je toch niet in je graf meenemen.” Natuurlijk klopt dat letterlijk.
Niemand stopt bij zijn overlijden zijn bankrekening, huis of stapel bankbiljetten in de kist. Maar waarom gebruiken we die uitspraak zo gemakkelijk om te doen alsof geld tijdens het leven nauwelijks belangrijk is?
Ik vraag mij soms af of dit hardnekkige cliché niet vooral een vorm van zelfbescherming is. Een soort copingmechanisme waarmee mensen zichzelf troosten wanneer voldoende geld buiten hun bereik ligt.
Want laten we eerlijk zijn, geld maakt wel degelijk een enorm verschil.
Wie geld heeft koopt ook rust
Wie ruim voldoende geld heeft, hoeft niet bij iedere onverwachte rekening wakker te liggen. Een kapotte auto, een medische rekening, een noodzakelijke reparatie aan het huis of een kind dat financiële hulp nodig heeft, hoeft dan niet meteen een crisis te worden.
Geld kan bovendien vrijheid kopen. Vrijheid om minder afhankelijk te zijn van anderen, om een betere woning te kiezen, kwalitatief beter voedsel te kopen, kinderen goed onderwijs te geven, op vakantie te gaan, familie te helpen en af en toe gewoon van het leven te genieten.
Wie voortdurend moet rekenen of het salaris de maand wel haalt, leeft in een totaal andere werkelijkheid. Armoede kost niet alleen energie, maar vaak ook rust, mogelijkheden, waardigheid en toekomstperspectief. Dat mogen we best hardop zeggen.
Geld kan ook liefde worden
En dan dat graf. Nee, je neemt je geld niet mee. Maar wat is er eigenlijk mis mee om tijdens je leven verstandig vermogen op te bouwen en daar later anderen mee te helpen?
Een vader of moeder kan enorm veel voldoening halen uit het feit dat kinderen dankzij dat opgebouwde vermogen een huis kunnen kopen, kunnen studeren of financieel een betere start krijgen.
Een grootouder kan kleinkinderen iets nalaten waardoor zij kansen krijgen die anders misschien nooit binnen bereik zouden komen.
Dus laten we ophouden met doen alsof geld onbelangrijk is omdat het uiteindelijk in het graf achterblijft. Je neemt je geld inderdaad niet mee naar het graf.
Maar je kunt het tijdens je leven wel gebruiken om jezelf en de mensen van wie je houdt een aanzienlijk beter leven te geven. En daar is helemaal niets materialistisch aan.
Ida Thornhill is docente aan een lerarenopleiding in Paramaribo en actief als auteur en columniste.
Vanuit haar jarenlange ervaring in het onderwijs en haar brede maatschappelijke betrokkenheid schrijft zij over uiteenlopende thema’s die Suriname raken.
