De rijstsector gold decennialang als een van de pijlers van de landbouw in Suriname. Niet alleen voorzag zij in binnenlandse voedselzekerheid, maar ook in exportinkomsten en werkgelegenheid.
Vandaag tekenen zich echter zorgwekkende ontwikkelingen af. Wat ooit een stabiele sector was, lijkt af te glijden naar een dieptepunt.
Dalende inzaai als alarmsignaal
De cijfers spreken voor zich. Waar in een normaal seizoen ongeveer 20.000 hectare wordt ingezaaid, ligt dat voor het voorjaarsseizoen van 2026 naar schatting tussen de 9.000 en 12.000 hectare. Dat is geen lichte schommeling, maar een drastische terugval.
Een dergelijke afname wijst op structurele problemen. Boeren zaaien minder, niet uit keuze, maar uit noodzaak. Kosten, onzekerheid en gebrek aan vertrouwen in rendement spelen hierbij een doorslaggevende rol.
Afnemende productiviteit per hectare
Niet alleen het areaal krimpt, ook de opbrengst per hectare staat onder druk. De kwaliteit van het zaaizaad wordt door deskundigen als een belangrijke factor genoemd. Slechter zaad betekent lagere opbrengsten, en dus minder inkomen voor de boer.
Dit creëert een vicieuze cirkel: lagere opbrengsten leiden tot minder investeringsruimte, wat op zijn beurt weer de productiviteit verder ondermijnt.
Van exportland naar importafhankelijkheid
Misschien wel de meest zorgwekkende ontwikkeling is de dreiging dat Suriname zijn positie als rijstexporteur verliest.
Als de huidige trend zich voortzet, is het niet ondenkbaar dat het land uiteindelijk rijst moet importeren om aan de eigen vraag te voldoen.
Dat zou een fundamentele verschuiving betekenen – van producent naar afhankelijk afnemer. Voor een land met een rijke landbouwtraditie is dat een duidelijk waarschuwingssignaal.
Structurele problemen vragen om structurele oplossingen
De uitdagingen binnen de rijstsector zijn niet nieuw, maar lijken zich nu te verdiepen. Het gaat niet alleen om zaaizaad of hectarecijfers, maar om bredere vraagstukken zoals kostenstructuren, beleidsondersteuning en toegang tot middelen.
Zonder gerichte interventies zal de neerwaartse trend zich voortzetten. Tijdelijke maatregelen of ad-hocoplossingen zullen onvoldoende blijken.
Een sector die niet verloren mag gaan
De rijstsector vertegenwoordigt meer dan alleen productie. Het gaat om werkgelegenheid, regionale ontwikkeling en voedselzekerheid. Het verlies van deze sector zou verstrekkende gevolgen hebben voor de economie en de samenleving.
Daarom is dit moment cruciaal. Niet morgen, maar nu moeten keuzes worden gemaakt die de sector weer perspectief bieden.
N. Mohari
{disclaimer]
