De aankondiging van het Ministerie van Binnenlandse Zaken om scherper te kijken naar ambtenaren die niet op het werk verschijnen komt niet als een verrassing.
In Suriname is het al jaren een publiek geheim dat er mensen op de loonlijst staan die feitelijk niet functioneren — omdat ze in het buitenland verblijven of elders inkomen genereren.
De vraag is dus niet óf dit probleem bestaat, maar waarom het zo lang heeft kunnen voortduren.
Een probleem dat al jaren bekend is
Dat ambtenaren soms langdurig afwezig zijn of meerdere banen combineren, is geen nieuw fenomeen.
Het verschil is dat de overheid het nu expliciet benoemt en lijkt te willen aanpakken. Tijdens het recente overleg met onder andere het Centraal Bureau voor Burgerzaken, de Militaire Politie en e-Government Suriname is gesproken over betere controle en gegevensuitwisseling.
Maar laten we eerlijk zijn: dit probleem vraagt niet alleen om overleg, maar om harde keuzes.
Symptomatisch voor een groter systeemprobleem
De kwestie van “spookambtenaren” is slechts het topje van de ijsberg.
Het wijst op diepere structurele zwaktes binnen het overheidsapparaat gebrekkige controlemechanismen,
verouderde administratiesystemen en een cultuur waarin afwezigheid te lang wordt gedoogd.
Zolang die fundamenten niet worden aangepakt, blijft elke maatregel oppervlakkig.
Dubbele banen: noodzaak of misbruik?
Een gevoelig punt is het combineren van een overheidsfunctie met werk in de private sector.
Enerzijds is het begrijpelijk: lage salarissen in de publieke sector dwingen sommigen om extra inkomsten te zoeken.
Anderzijds ontstaat er een grijs gebied waarin belangenverstrengeling, verminderde inzet en zelfs misbruik op de loer liggen.
De kernvraag is: wanneer is het bijverdienen acceptabel, en wanneer schaadt het het algemeen belang?
Digitalisering als oplossing, maar niet dé oplossing
Het plan om databestanden beter op elkaar af te stemmen en controlemechanismen te versterken is een stap in de goede richting.
Digitalisering via e-Government Suriname kan helpen om aanwezigheid te monitoren, dubbele inkomstenstromen te signaleren en transparantie te vergroten.
Maar technologie alleen lost het probleem niet op. Zonder politieke wil en consequente handhaving blijft het systeem kwetsbaar.
Waar blijft de handhaving?
De grootste test voor deze aanpak ligt niet in beleid, maar in uitvoering.
Zal de overheid daadwerkelijk sancties opleggen aan overtreders? Zal men onterecht betaalde salarissen terugvorderen? Of politieke en persoonlijke belangen opzij zetten?
Of blijft het bij goede intenties en rapporten?
De geschiedenis leert dat plannen vaak stranden op gebrek aan doorzettingsvermogen.
Tijd voor een cultuurverandering
Wat nodig is, gaat verder dan controles en databanken. Het vraagt om een fundamentele mentaliteitsverandering binnen de overheid: werken voor de staat is een verantwoordelijkheid, geen formaliteit, publieke middelen zijn geen vanzelfsprekend recht, maar een vertrouwen en aanwezigheid en prestaties moeten de norm zijn, niet de uitzondering.
Zonder deze omslag blijft het systeem lek.
Kans op hervorming, mits er lef is
De aangekondigde aanpak biedt een kans om een hardnekkig probleem eindelijk serieus aan te pakken.
Maar succes hangt af van één cruciale factor: politieke moed.
Suriname kan zich geen inefficiënt overheidsapparaat blijven veroorloven — zeker niet in een tijd waarin economische druk en toekomstige kansen (zoals olie-inkomsten) vragen om een sterke en betrouwbare staat.
De samenleving kijkt nu mee. Niet naar wat er wordt gezegd, maar naar wat er daadwerkelijk verandert.
N. Mohari
Dit artikel betreft een ingezonden opiniestuk. Voor de publicatie van ingezonden artikelen hanteren wij specifieke voorwaarden. Voor meer informatie of om zelf een ingezonden bericht te sturen, kunt u contact opnemen via [email protected] of direct via WhatsApp.
Let op: Publicatie van opiniestukken houdt niet in dat GFC Nieuws het eens is met de inhoud
