De viering van 30 jaar Luchthavenbeheer ging gepaard met grote woorden en ambitieuze plannen.
De Johan Adolf Pengel International Airport (JAP) moet uitgroeien tot een strategische motor voor economische groei.
Maar achter deze ambitieuze visie schuilt een terugkerend probleem dat Suriname al jaren parten speelt: plannen zijn er genoeg, uitvoering blijft achter.
De luchthaven als economische motor: visie zonder versnelling
Minister Raymond Landveld schetste een helder beeld van de luchthaven als toegangspoort tot de wereld. Dat is op zichzelf geen nieuwe constatering.
Al decennialang wordt de luchthaven gepresenteerd als sleutel tot groei, toerisme en internationale handel. Toch blijft de vraag: waarom is deze potentie nog steeds niet volledig benut?
Een luchthaven wordt geen economische motor door beleidstaal, maar door concrete investeringen, efficiënte processen en internationale aantrekkingskracht.
Ambitie van 1 miljoen passagiers: realistisch of wensdenken?
Het streven om het aantal reizigers te laten groeien naar 1 miljoen per jaar klinkt indrukwekkend. Maar zonder duidelijke randvoorwaarden blijft dit vooral een papieren doelstelling.
Internationale connectiviteit, betrouwbaarheid van diensten en concurrentiekracht zijn cruciaal. Zonder structurele verbeteringen in deze gebieden zal Suriname moeite hebben om luchtvaartmaatschappijen daadwerkelijk aan te trekken.
De vraag is dan ook: is dit doel gebaseerd op een realistisch groeipad, of op optimisme zonder harde onderbouwing?
Nieuwe terminal, oude uitdagingen
Het Airport Expansion Project, met een nieuwe terminal als speerpunt, wordt gepresenteerd als dé oplossing voor toekomstige groei.
Maar ook hier dringt een kritische vraag zich op: hoeveel van dit soort projecten zijn in het verleden aangekondigd zonder tijdige realisatie?
Zonder duidelijke deadlines, financiering en transparante aanbesteding dreigt dit project hetzelfde lot te ondergaan als eerdere plannen: vertraging, onzekerheid en uiteindelijk afzwakking van ambities.
Leren van Guyana, maar durven handelen
De vergelijking met Guyana is terecht. Daar heeft de olie- en gassector geleid tot snelle economische ontwikkeling en groeiende internationale connectiviteit.
Maar het verschil zit niet alleen in kansen, het zit in tempo. Waar Guyana versnelt, lijkt Suriname vaak te blijven steken in overleg en voorbereiding.
Als Suriname daadwerkelijk wil profiteren van de opkomende olie- en gassector, dan is snelheid geen luxe, maar een noodzaak.
Betrokkenheid van lokale gemeenschappen: goed idee, maar hoe?
De gedachte om gemeenschappen zoals Wit Santi en Hollandse Kamp te betrekken, zelfs als mogelijke aandeelhouders, is vernieuwend en positief.
Maar ook hier ontbreekt concrete uitwerking. Hoe wordt deze participatie geregeld? Welke voorwaarden gelden? En hoe wordt voorkomen dat dit slechts bij intenties blijft?
Zonder duidelijke structuur en uitvoering blijft ook dit een goed idee zonder impact.
Tijd voor minder woorden en meer daden
De luchthaven van Suriname heeft potentie – daar is weinig discussie over. Maar potentie zonder uitvoering levert geen groei op.
Wat nodig is, is geen nieuwe visie, maar een breuk met het patroon van uitstel en half uitgevoerde plannen. Heldere deadlines, transparante besluitvorming en strakke uitvoering moeten centraal staan.
De toekomst van de luchthaven wordt inderdaad vandaag bepaald, zoals gesteld. Maar alleen als woorden worden omgezet in concrete, meetbare resultaten.
J. Korster
Dit artikel betreft een ingezonden opiniestuk. Voor de publicatie van ingezonden artikelen hanteren wij specifieke voorwaarden. Voor meer informatie of om zelf een ingezonden bericht te sturen, kunt u contact opnemen via [email protected] of direct via WhatsApp.
Let op: Publicatie van opiniestukken houdt niet in dat GFC Nieuws het eens is met de inhoud
