President Jennifer Simons heeft zich uitgesproken over het benoemingsbeleid en de bemensing van verschillende Raden van Commissarissen (RvC’s). Zij deed dit in een gesprek bij LIM FM SU.
Simons reageerde op opmerkingen van Angelic del Castilho, die stelde dat Simons aanvankelijk sollicitaties had geïntroduceerd, maar dat daarna alsnog zogenoemde “friends and family”-benoemingen zouden hebben plaatsgevonden.
De president gaf aan zich er niet van bewust te zijn geweest dat er sprake zou zijn van een groot aantal dergelijke benoemingen.
Zij erkende wel dat er politieke personen zitting hebben in verschillende RvC’s. Volgens Simons is dit niet iets wat in één keer kan worden veranderd en zijn er functies waarin politieke vertegenwoordiging onvermijdelijk is.
Bij de selectie wordt wel degelijk gekeken naar cv’s, maar niet alles kan volgens haar direct verlopen zoals zijzelf of Del Castilho dat zouden wensen.
Politieke realiteit en verwachtingen van burgers
De president benadrukte dat het proces complex is, mede omdat burgers snelle en zichtbare verbeteringen verwachten. Tegelijkertijd leven binnen politieke partijen de opvatting dat partijleden zich hebben ingezet en daarom aanspraak maken op functies.
Zoals Simons het verwoordde vanuit het perspectief van de partijen: “ze hebben gewerkt om je daar te zetten.”
Geen verkiezingsbeloften, wel een langdurig proces
Simons gaf aan dat zij voorafgaand aan de verkiezingen niemand concrete beloften heeft gedaan. Zij heeft volgens eigen zeggen steeds benadrukt dat het proces langdurig en moeilijk zou zijn en dat samenwerking van alle betrokkenen noodzakelijk is.
Over de felle kritiek van haar adviseur Jennifer van Dijk-Silos verklaarde Simons dat een adviseur de taak heeft om adviezen te geven. Wel gaf zij aan te hebben verwacht dat Van Dijk-Silos haar kritiek eerst intern zou delen.
Zowel Angelic del Castilho als Jennifer van Dijk-Silos waren recent eveneens te gast bij LIM FM SU, waar zij scherpe kritiek uitten op het functioneren van president Simons.
Van Dijk-Silos sprak daarbij van een zware teleurstelling, terwijl Del Castilho stelde dat het presidentieel beleid en de visie onvoldoende duidelijk zijn.
