De toenemende aanwezigheid van arbeidsmigranten uit Spaanssprekende landen, Brazilië en Haïti in Suriname zorgt voor groeiende onvrede onder consumenten.
Met name in winkels en dienstverlenende sectoren ervaren burgers dagelijks problemen door gebrekkige communicatie en onduidelijkheid over de arbeidsstatus van deze werknemers. Consumenten die direct in contact staan met het winkelpersoneel trekken nu openlijk aan de bel.
“Ik kan me niet eens verstaanbaar maken in mijn eigen land”
Veel consumenten geven aan dat simpele dagelijkse handelingen steeds vaker tot frustratie leiden.
“Je gaat iets kopen en merkt dat niemand je begrijpt. Ik moet met handen en voeten uitleggen wat ik nodig heb. Dat voelt vreemd in je eigen land,” zegt een winkelbezoeker uit Paramaribo.
Een andere consument stelt: “Het gaat mij niet om waar iemand vandaan komt, maar om het feit dat communicatie ontbreekt. Dat is onwerkbaar en respectloos richting klanten.”
Onbegrip over arbeidsvergunningen en toezicht
Naast de taalbarrière heerst onder consumenten grote onzekerheid over de vraag of deze werknemers wel beschikken over geldige arbeidsvergunningen.
“Wij moeten ons aan regels houden, maar het lijkt alsof iedereen zomaar kan werken zonder controle,” zegt een consument uit Wanica. “Wie houdt hier eigenlijk toezicht?”
Volgens meerdere burgers lijkt het erop dat handhaving structureel tekortschiet, waardoor werkgevers vrij spel krijgen en de lokale arbeidsmarkt verder onder druk komt te staan.
Surinamers voelen zich verdrongen
Consumenten geven aan dat zij niet alleen klant zijn, maar ook werkzoekenden of ouders van werkzoekenden.
“Mijn kind zoekt werk, maar overal zie je buitenlandse krachten achter in de winkels. Dan vraag je je af: waar is het beleid dat Surinamers beschermt?” aldus een bezorgde ouder.
De kritiek richt zich niet op de migranten zelf, maar op het ontbreken van duidelijke spelregels en gelijke kansen.
Politiek wordt pas wakker bij eigen confrontatie
Veel consumenten reageren kritisch op het feit dat de discussie pas recent politiek aandacht krijgt.
“Wij lopen hier al jaren tegenaan, maar niemand luisterde. Nu beleidsmakers het zelf meemaken in winkels, is het ineens een probleem,” zegt een consument. “Dat voelt als mosterd na de maaltijd.”
Consumenten benadrukken dat hun zorgen niet voortkomen uit afwijzing van migranten, maar uit dagelijkse ervaringen.
“Dit is geen haat. Dit is wat we elke dag meemaken aan de kassa,” zegt een winkelbezoeker. “Zonder taal, zonder integratie en zonder regels creëer je chaos.”
Oproep tot duidelijk en eerlijk beleid
De roep om structureel beleid klinkt luid. Consumenten willen helderheid over arbeidsvergunningen, taalvereisten en integratie, evenals strikte handhaving.
“Wij willen gewoon normaal geholpen worden en gelijke kansen voor onze mensen,” vat een consument samen. “Dat is geen luxe, dat is basis.”
