Een bezorgde burger, Cliff (34) uit Paramaribo, vraagt dringend aandacht voor de toenemende problemen rond het woningaanbod en het gebrek aan structureel woningbeheer in Suriname.
Volgens hem is de situatie voor veel gezinnen onhoudbaar geworden door extreem hoge huurprijzen en het uitblijven van effectief overheidsbeleid.
Huren boven draagkracht van gezinnen
Vrijwel alle beschikbare woningen staan momenteel te huur tegen bedragen die vaak boven de 250 euro of Amerikaanse dollar liggen, exclusief water- en elektriciteitskosten.
Volgens de klager zijn deze bedragen voor de gemiddelde Surinamer onbetaalbaar. “Alles wordt berekend in euro’s of dollars, terwijl de inkomens daar niet op zijn afgestemd,” stelt de bezorgde burger.
Leegstand en verval naast woningnood
Als voorbeeld wordt een leegstaand pand aan de Coppenamestraat genoemd, dat al geruime tijd ongebruikt is en waar geen bewoners langer blijven.
Tegelijkertijd zijn er in verschillende buurten overwoekerde erven, vervallen woningen en braakliggende terreinen, terwijl de vraag naar betaalbare huisvesting blijft groeien.
Cliff vraagt zich af waarom de staat dergelijke panden en terreinen niet inzet voor woningcomplexen of gemeenschapsgerichte oplossingen, in plaats van deze te laten verloederen.
Gebrek aan beleid en toezicht
Volgens hem ontbreekt het aan duidelijk beleid en toezicht op woningbeheer. “Huurders doen wat ze willen, er is nauwelijks controle en niemand lijkt verantwoordelijk,” klinkt het. Hierdoor ontstaan onveilige en ongezonde woonomstandigheden die de leefbaarheid van wijken aantasten.
Hij pleit ervoor dat Suriname zich laat inspireren door positieve voorbeelden uit het buitenland, waar woningbeheer, sociale woningbouw en wooncomplexen beter zijn georganiseerd. “Waarom nemen we niet over wat elders werkt, in plaats van het wiel steeds opnieuw te proberen uit te vinden?”
Gezinnen in de knel
De hoge woonlasten hebben volgens de Surinamer verstrekkende sociale gevolgen. Gezinnen komen financieel klem te zitten en worstelen om basisbehoeften zoals gezonde voeding, onderwijs en opvoeding te combineren met torenhoge huurkosten. “Ik heb oprecht medelijden met deze gezinnen. Hoe moeten zij een fatsoenlijke levensstandaard behouden?”
Beleidsmakers worden opgeroepen om de problematiek serieus te nemen en snel werk te maken van toegankelijke, betaalbare en goed beheerde woningen.
Daarbij is naar zijn zeggen een helder woningbeleid nodig dat niet alleen huurders beschermt, maar ook bijdraagt aan sterke en leefbare gemeenschappen.
