In Suriname hoor je vaker hoe normaal het lijkt dat mannen zich gedragen als een soort sponsor voor jonge vrouwen. Alsof het iets is om trots op te zijn, iets dat hoort bij de moderne tijd.
Maar hoe langer ik ernaar kijk, hoe duidelijker het wordt dat er niets glanzend of stoer is aan die rol.
Het is geen teken van succes, en zeker geen teken van mannelijkheid. Het is eerder een teken dat iemand zijn eigenwaarde heeft ingeruild voor een beetje aandacht. Dat zou nooit de standaard mogen worden.
Wanneer een man zichzelf te koop zet
Een man die zichzelf respecteert, hoeft niet te betalen om gezien te worden. Die laat zijn karakter spreken. Maar steeds meer mannen lijken te denken dat geld genoeg is om genegenheid te kopen.
Wat ze uiteindelijk kopen, is geen liefde maar een tijdelijke façade die wegvalt zodra het geld stopt. En dan blijft alleen het besef over dat je eigenlijk nooit gewaardeerd bent om wie je bent, maar alleen om wat je kon geven.
Dat is geen macht, dat is afhankelijkheid vermomd als status.
Verkeerd signaal aan jongeren
Daarbij geven deze mannen een verkeerd signaal af aan jongeren. Alsof mannelijkheid draait om sponsoren in plaats van verantwoordelijk zijn en echte relaties opbouwen.
Dat ondermijnt hoe we kijken naar volwassenheid, naar respect en naar wat een gezonde relatie hoort te zijn.
Het maakt jongens onzeker en het moedigt meisjes aan om aandacht te koppelen aan financieel voordeel in plaats van persoonlijke waarde.
Een man die werkelijk sterk is, bouwt iets op dat niet te koop is. Principes, waardigheid en echte verbinding. Dat is wat respect afdwingt. Niet geld, niet cadeaus, en zeker niet het gedrag van een sugar daddy.
Ida Thornhill
Docente / Auteur / Columniste
