Drieëntwintig leden van verschillende fracties van De Nationale Assemblée (DNA) namen onlangs deel aan de interactieve training “Een rechtvaardige begroting: de Staatsbegroting door een genderlens”, georganiseerd door Stichting Projekta in samenwerking met het Ministerie van Binnenlandse Zaken (Biza).
De training maakt deel uit van Projekta’s bredere inzet om beleid en staatsuitgaven in Suriname inclusiever, rechtvaardiger en effectiever te maken. De sessie werd gefinancierd via het Equality Fund en geleid door Sharda Ganga, directeur van Stichting Projekta.
De deelnemers kregen praktische instrumenten aangereikt om de Staatsbegroting 2026 te analyseren op de verschillende effecten van beleid op vrouwen, mannen, jongens en meisjes — maar ook op andere groepen zoals inheemsen, mensen met een beperking en kwetsbare jongeren.
Nasier Eskak, directeur van Biza, sprak namens minister Marinus Bee bij de opening en benadrukte dat samenwerking tussen overheid, DNA en maatschappelijke organisaties cruciaal is: “Alleen samen kunnen we beleid en wetgeving ontwikkelen die recht doen aan de diversiteit van onze samenleving.”
De training liet zien dat een begroting niet neutraal is. Met behulp van praktijkvoorbeelden en een checklist voor genderanalyse ontdekten de DNA-leden hoe beleidskeuzes soms onbedoeld ongelijkheid kunnen versterken — maar ook hoe ze kunnen bijdragen aan gelijke kansen en sociale rechtvaardigheid.
Een parlementslid gaf toe dat de sessie “een eye-opener” was: “De genderlens laat zien wie profiteert van beleid en wie juist achterblijft.”
Volgens de deelnemers gaat de “genderbril” niet enkel over vrouwen, maar over rechtvaardigheid voor alle groepen in de samenleving. “De genderlens is eigenlijk een rechtvaardigheidslens,” merkte een lid op.
Shiefania Jahangier, hoofd van het Bureau Genderaangelegenheden, moedigde aan om gendergelijkheid te zien als een integraal onderdeel van economisch, politiek en institutioneel beleid.
De sessie maakt deel uit van Projekta’s langetermijntraject om genderresponsief beleid binnen de overheid en DNA te versterken — als stap naar een op mensenrechten gebaseerde, inclusieve samenleving.
