De aanstelling van Sergio Akiemboto als chief of staff bij het Kabinet van de President is meer dan zomaar een slordigheid.
Het is een politieke constructie die de fundamenten van onze toch al wankele rechtsstaat verder doet afbrokkelen. En erger nog: het zet de geloofwaardigheid van president Jennifer Simons rechtstreeks op het spel.
Een juridische warboel
Jurist Jennifer van Dijk-Silos heeft het haarfijn uitgelegd: de resolutie waarmee Akiemboto tekeningsbevoegdheid krijgt is een juridisch rommeltje. Er wordt verwezen naar een resolutie uit 2018 die in 2024 al was ingetrokken.
Er is geen duidelijke wettelijke basis, geen correcte motivatie, en de constructie druist in tegen de regels van de Personeelswet. Kortom: slordig, fout en gevaarlijk.
Een functie die niet bestaat
Laten we het beestje bij de naam noemen: de functie chief of staff bestaat niet in de ambtelijke formatie. Ze is simpelweg uit de hoge hoed getoverd om Akiemboto ergens te kunnen “parkeren.”
Omdat er geen ministerspost voor hem was, is er iets nieuws bedacht. Een titel zonder basis, maar mét alle voordelen van een ministersalaris en emolumenten. Dat riekt naar bevoordeling en zelfs corruptie.
Oude fouten in een nieuw jasje
Het argument dat eerdere regeringen dit ook deden, is niets waard. Als ex-president Bouterse of Santokhi dezelfde fouten maakten, is dat geen vrijbrief om dit beleid voort te zetten.
Juist president Simons beloofde het anders te doen, het systeem te hervormen, de rot eruit te halen. Wat krijgen we in de praktijk? Meer van hetzelfde. Alleen de namen zijn veranderd.
De prijs van politieke vriendendiensten
Wat hier zichtbaar wordt, is een patroon: politieke loyaliteit weegt zwaarder dan juridische zorgvuldigheid. Maar vriendendiensten hebben een prijs.
Die prijs betaalt de president met haar geloofwaardigheid. Want hoe kan een regering geloofwaardig hervormen, terwijl ze zelf het recht buigt om een partijgenoot te belonen?
De rechtsstaat als speelbal
Dit soort constructies zijn geen onschuldige details. Ze ondermijnen de geloofwaardigheid van wetten, regels en instituties.
Ze creëren een precedent: als de president regels opzij kan schuiven voor haar eigen mensen, waarom zou de burger zich er dan nog aan houden? Zo wordt de rechtsstaat langzaam maar zeker uitgehold – niet door vijanden van buiten, maar door beslissingen van binnenuit.
Een waarschuwing aan president Simons
Mevrouw de president, dit is een kantelmoment. U staat aan het begin van uw termijn en de ogen van het land zijn op u gericht.
U kunt de geloofwaardigheid van uw hervormingsagenda alleen redden door deze beslissing te herzien en te tonen dat u wél afstand neemt van politieke vriendendiensten. Doet u dat niet, dan zal uw presidentschap herinnerd worden als een voortzetting van hetzelfde oude patroon.
En dan rest er nog maar één harde conclusie: de geloofwaardigheid van de president staat op het spel.
N. Mohari
Dit artikel betreft een ingezonden opiniestuk. Voor de publicatie van ingezonden artikelen hanteren wij specifieke voorwaarden. Voor meer informatie of om zelf een ingezonden bericht te sturen, kunt u contact opnemen via [email protected] of direct via WhatsApp.
Let op: Publicatie van opiniestukken houdt niet in dat GFC Nieuws het eens is met de inhoud
