De verkiezingsresultaten van 25 mei hebben niet alleen winnaars opgeleverd, maar ook pijnlijk blootgelegd waar het in de interne organisatie van sommige partijen ernstig schort.
Opvallend is dat meerdere kandidaten op DNA-lijsten slechts één stem hebben behaald.
Volgens de lijst met voorlopige verkiezingsresultaten gaat het om ten minste 20 kandidaten van onder andere A20, APP, D.N.L. en D.U.S. – waarvan mag worden aangenomen dat zij enkel op zichzelf hebben gestemd.
Bestuurskundige en politiek commentator K. Felanti noemt het een “symptoom van inhoudsloze partijvulling”:
“Het is ondenkbaar dat iemand zich kandidaat stelt voor een volksvertegenwoordigend orgaan en vervolgens niet eens het vertrouwen weet te winnen van zijn of haar directe omgeving. Dan moet je als partijleiding je serieus afvragen wat de meerwaarde van zo’n kandidaat is geweest.”
De noodzaak van een inhoudelijke benadering
Felanti benadrukt dat politieke partijen terug moeten naar de basis: het selecteren van kandidaten die aantoonbaar betrokken zijn bij hun gemeenschap.
“Dit gaat niet over populariteit, maar over legitimiteit. Kiezers voelen haarfijn aan of iemand zichtbaar en actief is geweest in de samenleving. Een kandidaat die nooit iets heeft bijgedragen, wordt simpelweg niet serieus genomen.”
Volgens Felanti moet de invulling van kandidatenlijsten niet louter een strategisch districtsspel zijn:
“Louter spreiding zonder inhoud werkt niet meer in dit tijdperk. De kiezer is kritischer dan ooit.”
De verkiezingsuitslagen zijn een wake-upcall voor partijleidingen. Felanti stelt dat toekomstige verkiezingswinst alleen mogelijk is met kandidaten die:
een zichtbaar track record hebben in hun gemeenschap,
betrokken zijn geweest bij maatschappelijke processen, en
over communicatief en moreel leiderschap beschikken.
Kandidaten moeten niet pas zichtbaar worden tijdens een verkiezingscampagne, maar reeds actief zijn in het dagelijks leven van burgers. Pas dan zullen zij vertrouwen oogsten aan de stembus.
