OPINIE- Het is een pijnlijke en kwalijke zaak dat mensen uit het buitenland het voortouw moeten nemen als het gaat om dierenwelzijn in ons land.
Het is triest dat wij als Surinamers onze verantwoordelijkheid niet altijd lijken te nemen.
Deze week zag ik op sociale media hoe een Belgische dierenarts zich met hart en ziel inzet voor de honden en katten in Commewijne.
Het is bewonderenswaardig, maar tegelijkertijd ook beschamend dat zij het initiatief nemen waar wij dat laten liggen.
Uit betrouwbare bron weet ik dat organisaties in Nederland vaker geld doneren aan instanties hier in Suriname.
Dit roept de vraag op: is het echt zo erg gesteld met ons als Surinamers? Zijn wij werkelijk niet in staat om voor onze eigen dieren te zorgen?
Twee maanden geleden kwam nog een schrijnend geval van verwaarlozing aan het licht, waarbij puppy’s simpelweg werden achtergelaten.
Zulke situaties laten zien dat er veel mis is in onze samenleving als het gaat om dierenwelzijn.
Natuurlijk zijn niet alle Surinamers zo onverschillig. Er zijn zeker mensen die zich inzetten voor dieren en het welzijn van onze viervoeters ter harte nemen.
Maar het is wel tekenend dat de hulp van buitenaf moet komen, zoals zo vaak het geval is in ons land. Het lijkt erop dat we het simpelweg niet zelf kunnen.
Dit zou ons aan het denken moeten zetten. Hoe lang blijven we nog afhankelijk van anderen om onze problemen op te lossen?
Foto ter illustratie.
