OPINIE- Onder Nederlandse toeristen heerst een opvallende opmerking: de meer beleefde houding van Surinaamse Nederlanders in Nederland vinden zij niet terug in Suriname.
Deze perceptie is gebaseerd op mijn ervaringen met vaker welbespraakte en op meerdere vlakken ontwikkelde Surinamers in Holland. Echter, bij aankomst in Suriname blijkt de vriendelijkheid van de locals vaak tegen te vallen.
Vooral de eerste indrukken op de Johan Adolf Pengel luchthaven versterken dit beeld. MP’s daar lijken te vergeten een simpel ‘welkom’ of ‘goededag’ te zeggen na een lange vlucht.
Dit gevoel van onwelkom zijn strekt zich verder uit naar supermarkten, horeca en andere openbare plaatsen waar het personeel soms onverschillig en passief overkomt.
Berichten op sociale media en gesprekken die ik heb gevoerd binnen mijn uitgebreid netwerk bevestigen deze observaties. Dit is zorgwekkend voor een land als Suriname dat zijn toeristische sector wil uitbouwen.
Het verschil in vriendelijkheid tussen Surinamers in Nederland en die in Suriname roept vragen op. Zijn de redenen cultureel, economisch of is er een dieper maatschappelijk probleem?
Voor een land dat zijn economie via toerisme wil versterken, is de houding van het personeel in de dienstensector essentieel.
Ik roep op tot een dringende herziening van de houding tegenover gastvrijheid in Suriname. Het is tijd voor een diepgaande reflectie over hoe ons land zijn imago als een warm en uitnodigend land kan herstellen en behouden.
