OPINIE- Terwijl Suriname zich opmaakt voor de presidentsverkiezingen van 2025, kunnen we niet anders dan ons zorgen maken over het spectrum aan kandidaten dat zich aandient.
Het potentieel leiderschap van figuren als Edward Belfort, Angelic del Castilho, Ronnie Brunswijk, Desi Bouterse, Gregory Rusland, en Jenny Simons belooft weinig goeds.
Deze namen suggereren geen nieuw begin, maar een voortzetting van een vermoeiend en ineffectief beleid. Het is tragisch dat een land met zoveel potentieel een dergelijk gebrek aan capabele leiders lijkt te hebben.
Deze potentiële leiders, met hun holle beloften en onbewezen competenties, dreigen Suriname naar een diepe fgrond te leiden.
Hun voorgestelde beleid en historische prestaties wijzen niet op de vernieuwing die het land zo wanhopig nodig heeft. Het is niet onredelijk om te stellen dat ze het niet beter zouden doen dan de huidige president Chan Santokhi, die zelf onder vuur ligt voor zijn beleid en leiderschap.
Het is een zorgwekkende tijd voor Surinamers, zowel in het binnen- als buitenland, en met name voor de diaspora in Nederland, die de situatie met een kritische blik volgt.
De dreiging van verdere economische en sociale achteruitgang is reëel als de verkeerde leider aan het roer komt. Het is noodzakelijk dat het Surinaamse volk kritisch blijft, zich niet laat misleiden door holle retoriek en kiest voor een toekomst die het land recht doet.
Alleen dan kan Suriname zich losmaken van de schaduwen van het verleden en vooruitgaan naar een beloftevolle toekomst.
S. Cruden
