Terwijl de Minister van Ruimtelijke Ordening en Milieu (ROM) vol enthousiasme spreekt over Suriname’s stappen naar duurzame bosfinanciering, groeit de bezorgdheid in de samenleving.
Van 1 tot 3 april vond een workshop plaats waarin het Ministerie samen met de UNFF het belang van financieringsstrategieën voor duurzaam bosbeheer benadrukte.
Een projectvoorstel werd gevalideerd met als doel financiering te verkrijgen voor het behoud van de tropische bossen van Suriname, die meer dan 90% van het land bedekken.
Het klinkt als muziek in de oren van milieuactivisten: duurzame economische groei gekoppeld aan bosbehoud. Maar wanneer we de werkelijke staat van het milieu in Suriname bekijken, is de vraag of de woorden van de minister daadwerkelijk in de praktijk zullen worden omgezet.
Terwijl er wereldwijd gesproken wordt over de bescherming van het milieu en het verduurzamen van bosbeheer, worden de Surinaamse bossen en dorpen met regelmaat getroffen door illegale houtkap en andere destructieve activiteiten.
Wat is het nut van het organiseren van workshops over duurzame financiering, als de vernietiging van de natuur dagelijks doorgaat?
In plaats van eindeloze praatjes over bosfinanciering, zou het ministerie de handen uit de mouwen moeten steken.
Waar was het beleid en de handhaving toen de bossen van Suriname werden uitgehold door illegale kappraktijken, ondanks wetgeving die hen zou moeten beschermen?
De keer op keer gebroken beloftes hebben geleid tot een vertrouwensbreuk.
De Inheemse en Tribale volkeren zien weinig verschil tussen de loftuitingen van de minister en de werkelijkheid op de grond, waar bosvernietiging doorgaat, en de lokale gemeenschappen hun land en inkomsten verliezen.
Als Suriname echt stappen wil zetten in duurzaam bosbeheer, moeten woorden worden omgezet in daden. De tijd van praten is voorbij.
Wat de minister en het ministerie nu echt moeten doen, is de destructieve krachten aanpakken die al jaren de bossen van het land bedreigen.
R. Stugard
