Nog voor het einde van dit jaar zal een groot deel van de Surinaamse bevolking zich realiseren dat ze een vergissing hebben begaan als ze hun stem afgelopen 25 mei níet aan Chan Santokhi hebben toevertrouwd.
Die bewustwording komt niet door woorden of beloftes, maar door wat mensen zélf gaan ervaren.
Ze zullen merken dat het leiden van een land geen kinderspel is. Vooruitgang creëren in een land als het onze waar velen liever de zekerheid van een ambtenarenbaan verkiezen boven het risico van ondernemerschap, is simpelweg geen gemakkelijke opgave.
Natuurlijk heeft Santokhi steken laten vallen. Hij is geen robot, maar een mens. Toch is het eerlijk om ook te kijken naar wat hij wél bereikt heeft.
Hij durfde moeilijke keuzes te maken waar anderen wegkeken. Het afbouwen van subsidies was pijnlijk, dat erken ik volledig. De communicatie daarover had zonder meer beter gekund.
Maar dat betekent niet dat het geen juiste beslissing was. Integendeel: het getuigt van leiderschap dat hij impopulaire maar noodzakelijke maatregelen durfde te nemen.
Wie goed kijkt, ziet in Santokhi een leider met visie, doorzettingsvermogen en internationale uitstraling.
Hij wordt gerespecteerd in het buitenland, weet diplomatieke relaties te versterken en denkt strategisch verder dan de volgende verkiezing. Zijn toewijding aan hervormingen en transparantie is niet populair, maar hoognodig.
Ik ben ervan overtuigd: als het stof straks neerdaalt, zal de roep om Santokhi luider klinken dan ooit. Dan zal men beseffen dat hij geen politicus is die wind vangt, maar een staatsman die koers houdt.
S. Tewari
