Als kritische burger vind ik de stelling van Eugène van der San — dat de procureur-generaal (PG) “niet behoort tot de rechterlijke macht” en dat de grondwetgever dit in 1975 en 1987 “ten onrechte” zo heeft vastgelegd — niet alleen onjuist, maar ook staatsrechtelijk slordig.
Laten we beginnen bij de harde tekst. De Grondwet van 1987 bepaalt expliciet dat de Rechterlijke Macht wordt gevormd door óók de Procureur-Generaal bij het Hof van Justitie en de overige leden van het Openbaar Ministerie.
De Grondwet laat hierover geen ruimte voor interpretatie
Dat is geen interpretatiekwestie, maar constitutionele definitie. Wie daarover “dwaling” roept, moet óf aantonen dat de tekst anders luidt (doet hij niet), óf eerlijk zeggen: “ik wil de Grondwet wijzigen.”
Dat is een legitiem politiek-juridisch standpunt, maar iets anders dan doen alsof het huidige recht eigenlijk iets anders “bedoelt”.
De grondwet maakt bovendien zélf het onderscheid dat Van der San voortdurend wegpoetst: artikel 133 lid 3 reserveert de “Rechterlijke Macht met rechtspraak belast” voor de President, Vice-President en (plaatsvervangende) leden van het Hof van Justitie — en daar hoort de PG dus juist níet bij.
Met andere woorden: de PG is wél onderdeel van de rechterlijke macht in institutionele zin, maar niet van de rechtsprekende macht. Dat is precies hoe veel civielrechtelijke stelsels de magistratuur ordenen: vervolging en berechting zijn gescheiden functies, zonder dat men het OM uit het rechterlijk domein “wegdefinieert”.
Historische bronnen bevestigen de plaats van de PG
Ook historisch snijdt zijn “bron”-argument weinig hout. In de Staatsregeling 1955 staat het OM en de PG in hetzelfde hoofdstukonderdeel over de samenstelling van de rechterlijke macht, mét eigen constitutionele taakomschrijving.
En de Grondwet van 1975 behandelde de PG consequent in één adem met de rechtspraak-belaste leden, inclusief levensbenoeming.
Ten slotte: de persoonlijke verdachtmakingen (“onevenwichtige persoon”, “opportunist”) zijn geen staatsrechtelijk argument maar retorische rookgordijnen. Als men zorgen heeft over onafhankelijkheid, benoemingsprocedures of checks and balances, voer dan dát debat — precies, juridisch en zonder moddergooien.
Johan Blomhoff
Dit artikel betreft een ingezonden opiniestuk. Voor de publicatie van ingezonden artikelen hanteren wij specifieke voorwaarden. Voor meer informatie of om zelf een ingezonden bericht te sturen, kunt u contact opnemen via [email protected] of direct via WhatsApp.
Let op: Publicatie van opiniestukken houdt niet in dat GFC Nieuws het eens is met de inhoud
