Ik ben er inmiddels van overtuigd dat Suriname veel harder moet optreden tegen mensen die zich in het verkeer gedragen alsof de openbare weg een racebaan is.
Het gaat allang niet meer alleen om automobilisten. Ook motorrijders en bromfietsers nemen regelmatig risico’s die werkelijk onverantwoord zijn.
Wie door Paramaribo rijdt ziet het regelmatig. Met hoge snelheid door de straten, plotseling inhalen en manoeuvres uitvoeren terwijl daar eigenlijk helemaal geen ruimte voor is.
En dan maar hopen dat er geen tegenligger, voetganger of andere weggebruiker in de weg komt.
Een paar seconden tijdwinst is geen mensenleven waard
Wat bezielt iemand om met hoge snelheid in te halen op een moment waarop je eigenlijk moet wachten? Wat levert die paar seconden op?
Een ernstig ongeval kan het gevolg zijn. Niet alleen de veroorzaker loopt gevaar, maar ook een gezin dat toevallig uit de tegenovergestelde richting komt rijden.
Daarom ben ik voorstander van fors hogere boetes voor snelheidsovertredingen en gevaarlijk inhalen. Wie willens en wetens anderen in gevaar brengt, moet dat voelen.
Zonder handhaving blijven regels slechts woorden
Maar daar zit precies het probleem. Je kunt de regels zo streng maken als je wilt, als de pakkans minimaal is, verandert er weinig.
Ik vind dat iemand die 50 kilometer per uur boven de toegestane maximumsnelheid rijdt, zijn rijbewijs moet kunnen verliezen.
Niet een symbolische boete en daarna gewoon weer verder rijden. Wie zo extreem hard rijdt, heeft laten zien dat hij bereid is de veiligheid van anderen op het spel te zetten.
Hetzelfde geldt voor levensgevaarlijk inhalen. Suriname heeft geen gebrek aan verkeersregels. Wij hebben vooral een probleem met naleving en handhaving.
Zolang wegpiraten weten dat de kans klein is dat zij worden gecontroleerd of hun rijbewijs daadwerkelijk kwijtraken, zullen zij blijven rijden alsof de verkeersregels slechts adviezen zijn.
En daar kunnen wij ons in 2026 geen minuut langer bij neerleggen.
Ida Thornhill is docente aan een lerarenopleiding in Paramaribo en actief als auteur, columniste en kunstenares.
Vanuit haar jarenlange ervaring in het onderwijs en haar brede maatschappelijke betrokkenheid schrijft zij over uiteenlopende thema’s die Suriname raken.
