Newalsing Nanhkoesingh, voorzitter van de politieke partij Wi Sranan, uit zijn bezorgdheid over de onevenwichtigheid in de beloning van de overheidspersoneelsleden.
“Het is onbegrijpelijk en onacceptabel dat nieuwe leden van De Nationale Assemblée (DNA) een bruto maandinkomen van SRD 130.000 ontvangen, terwijl cruciale beroepsgroepen zoals ambtenaren, verpleegkundigen en onderwijzers blijven worstelen met lage salarissen en slechte arbeidsomstandigheden,” aldus Nanhkoesingh.
Hij vraagt zich af waar de balans ligt in een land waar de mensen die dagelijks de samenleving draaiende houden, zoals ambtenaren, verpleegkundigen en onderwijzers, vaak onderbetaald worden en werken onder moeilijke omstandigheden.
“Ambtenaren dragen bij aan de dagelijkse werking van de overheid, maar worden vaak onderbetaald en werken onder hoge druk. Verpleegkundigen redden levens, maar hun loon en arbeidsomstandigheden blijven achter. Onderwijzers, die de toekomst van ons land in handen hebben, krijgen nauwelijks de waardering en financiële zekerheid die ze verdienen.”
Nanhkoesingh wijst op de negatieve gevolgen van deze ongelijkheid voor het land.
“De demotivatie zal leiden tot een brain drain, waarbij goed opgeleide ambtenaren, verpleegkundigen en docenten massaal zullen vertrekken naar beter betalende sectoren of het buitenland.
“Dit zal de kwaliteit van de publieke sector verminderen, aangezien onderbetaalde en overwerkte professionals de dienstverlening niet op het gewenste niveau kunnen brengen. Het creëert ook sociale onrust.
“De opkomst van een eliteklasse binnen de overheid, terwijl de werkende klasse in armoede blijft, zal onvermijdelijk leiden tot meer protesten en onvrede.”
De situatie heeft bovendien invloed op de economie van het land. “Wanneer een groot deel van het budget naar DNA-leden gaat in plaats van naar essentiële sectoren, zal dit de ontwikkeling van het land vertragen,” voegt Nanhkoesingh toe.
Hij roept de regering op om rechtvaardigheid te herstellen. “Het volk verdient leiderschap dat begrijpt dat eerlijke lonen voor essentiële beroepsgroepen prioriteit moeten krijgen boven zelfverrijking. Een herverdeling van de staatsmiddelen is noodzakelijk om een rechtvaardigere samenleving te creëren.”
