Naar aanleiding van een eerder artikel van GFC Nieuws, “Hoe ontdekt Nederland verborgen vermogen in Suriname?”, kreeg onze redactie meerdere reacties.
Daarin klinkt vooral onvrede over de rol van Nederland bij het opsporen van vermogen van Surinamers die in Nederland wonen.
Een van de reacties kwam van GFC Nieuws-lezer Claudja Par.
Zij stelt: “Er is een wet nodig om bezittingen van Surinaamse diaspora af te schermen voor Nederland, Suriname vergeet dat we geen kolonie meer zijn.”
Een andere lezer merkte op dat dit volgens hem onder wijlen ex-president Desi Bouterse niet zou gebeuren.
Maar klopt dat beeld wel? GFC Nieuws onderzocht de kwestie.
Een huis in Suriname kan in Nederland fiscaal in beeld komen
Volgens de Nederlandse Belastingdienst bestaat het programma ‘Verhuld Vermogen’. Daarmee wordt niet-aangegeven vermogen in binnen- en buitenland opgespoord.
Dat kan bijvoorbeeld gaan om een bankrekening, grond, een woning of andere bezittingen.
Dat roept begrijpelijkerwijs vragen op bij Surinamers in Nederland die familiebezit in Suriname hebben.
Toch betekent dit niet dat Nederland automatisch belasting gaat heffen over ieder huis of stuk grond in Suriname.
Wereldinkomen is het belangrijkste punt
De Nederlandse belastingregels zijn gebaseerd op de fiscale woonplaats. Wie in Nederland woont en daar belastingplichtig is, moet in principe zijn wereldwijde inkomen en bepaalde buitenlandse bezittingen aangeven.
Daarbij maakt de wet geen onderscheid tussen Suriname, Spanje, Turkije of Marokko.
Het gaat dus niet om een speciale regel tegen Suriname of de Surinaamse gemeenschap.
Ook moet onderscheid worden gemaakt tussen het melden van bezit en het daadwerkelijk betalen van belasting. Dat zijn niet hetzelfde.
Belastingverdragen bepalen bovendien welk land in bepaalde situaties mag heffen en hoe dubbele belasting wordt voorkomen.
Nederland en Suriname hebben hierover al afspraken
Nederland en Suriname hebben sinds 13 april 1977 een belastingverdrag. Dat verdrag gaat onder meer over het voorkomen van dubbele belasting en het tegengaan van het ontgaan van belasting over inkomen en vermogen.
Een Surinaamse binnenlandse wet kan zo’n internationaal verdrag niet zomaar eenzijdig buiten werking stellen.
Suriname deelt niet automatisch alle bankgegevens
Suriname doet momenteel niet mee aan de automatische internationale uitwisseling van financiële gegevens via de Common Reporting Standard, zoals veel andere landen.
Dat betekent echter niet dat vermogen in Suriname voor de Nederlandse fiscus automatisch onzichtbaar is.
De Nederlandse Belastingdienst kan ook gebruikmaken van andere informatie, zoals aangiften, geldstromen, meldingen en openbare bronnen.
Is een nieuwe Surinaamse wet dan nodig?
Daarmee komen we terug bij de oorspronkelijke reactie.
De wens om Surinaams bezit van de diaspora te beschermen tegen buitenlandse inmenging is politiek begrijpelijk. Maar fiscaal ligt de zaak anders.
Wie in Nederland woont, kan niet alleen vanwege het feit dat zijn bezit in Suriname ligt, zeggen dat Nederland er niets mee te maken heeft.
Het verzwijgen van buitenlands vermogen om belasting te ontlopen kan bovendien leiden tot belastingontduiking.
De discussie gaat daarom niet simpelweg over “Nederland bemoeit zich met Suriname”.
Het gaat vooral om fiscale woonplaats, aangifteplicht, internationale afspraken en de vraag welk land over welk inkomen of vermogen mag heffen.
De gedachte dat een nieuwe Surinaamse wet alle informatie over bezit van de diaspora voor Nederland zou kunnen afschermen, geeft daarom een te eenvoudig beeld van de werkelijkheid.
