Wie in Suriname of Nederland aan een kom saoto soep denkt, ziet meteen een rijk gevulde maaltijd voor zich.
Rijst, soms aardappelreepjes, taugé, een gekookt ei en een stevige bouillon maken het gerecht tot iets waar velen niet zonder kunnen.
Toch is diezelfde soep in Indonesië vaak heel anders. Daar is soto lichter, eenvoudiger en vooral bedoeld als dagelijkse maaltijd bij straattentjes. Juist dat contrast maakt saoto in Suriname bijzonder.
Volgens onderwijzeres en lifestyle-deskundige Ida Thornhill uit Paramaribo draait het niet alleen om smaak, maar ook om beleving, zegt ze in gesprek met GFC Nieuws Lifestyle.
“In Suriname is saoto meer dan een soep, het is een maaltijd die verbonden is met familie en gezelligheid. In Indonesië blijft het dichter bij de basis, daar eet je soto snel tussendoor.”
In Indonesië varieert soto per regio: de romige Soto Betawi in Jakarta, de kruidige Soto Ayam Lamongan in Oost-Java of de stevige Soto Kudus uit Centraal-Java.
De basis is vaak een lichte bouillon met kip of vlees en frisse kruiden zoals citroengras en limoenblad.
In Suriname is saoto juist voller en zwaarder. Naast kip gaan er standaard rijst of lontong, gebakken aardappelreepjes, gebakken uitjes, ketjap en sambal in de kom.
Waar soto in Indonesië als straateten wordt gezien, is saoto in Suriname uitgegroeid tot een feestelijk gerecht bij verjaardagen en bijeenkomsten.
