Onlangs ging Donald Trump in gesprek met topmannen van de olie-industrie over de mogelijkheid om te investeren in Venezuela.
Deze gesprekken bevatten waardevolle lessen voor Suriname die ik in dit artikel behandel.
Het Trump-Oliebazen gesprek vond plaats meteen na de belangrijke politieke veranderingen in Venezuela, waaronder de arrestatie van Nicolás Maduro, wat de deur opent voor hernieuwde economische activiteiten.
De discussies tussen Trump en de oliebazen wekken zowel hoop op economische stabiliteit als grote zorgen over de haalbaarheid en risico’s van dergelijke investeringen. En kunnen effecten hebben waar Suriname direct en indirect mee te maken krijgt.
Terwijl het gekakel in de Surinaamse kippenhok gaat over zaken die eigenlijk te hoog gegrepen zijn voor Suriname, is het interessanter om in de hoofden te kruipen van de bazen die grote olie maatschappijen leiden.
Op deze manier leert men hoe deze bazen denken en onder welke omstandigheden zij bereid zijn te investeren in “bananen republieken” die plotseling grote voorraden olie en gas hebben.
In dit artikel zet ik op een rij wat Suriname kan leren van de gesprekken die Trump heeft gevoerd en wat de Olie bazen zeggen tegen Trump als het gaat om investeren in Venezuela.
Zo kan men ook leren nadenken over hoe de oliemaatschappijen die bij Suriname betrokken zijn denken over de situatie in Suriname en waar men op let. Suriname heeft hier veel meer aan dan kakelen over internationaal recht en zo nog meer onzin.
Sleutelfiguren in de Discussie: Oliebazen met voorzichtigheid
Een aantal belangrijke spelers waren betrokken bij deze cruciale bijeenkomst. Darren Woods, CEO van ExxonMobil, en Wael Sawan, CEO van Shell, zijn toonaangevende figuren uit de olie-industrie die samen met Trump om de tafel zaten. Woods is een doorgewinterde executive met een rijke ervaring in de olie-industrie.
Zijn bedrijf, ExxonMobil, heeft een complexe relatie met Venezuela, geketend aan herinneringen aan eerdere nationalisaties.
Woods spreekt openhartig over de problemen die de olieproductie in het land hebben aangetast door mismanagement en corruptie, en benadrukt dat Venezuela zonder fundamentele hervormingen momenteel “oninvesteerbaar” is.
Sawan, aan de andere kant, verdient enige erkenning voor zijn optimistische kijk op de situatie. Met zijn ervaring bij Shell, een van de grootste multinationale olie- en gasbedrijven ter wereld, merkt hij op dat er kansen zijn, maar dat deze afhankelijk zijn van goedkeuringen van de Verenigde Staten en het opheffen van sancties.
Hoewel hij kansen ziet, geeft hij tevens aan dat hij zich bewust is van de noodzaak voor stabiliteit en duidelijke juridische kaders, wat niet alleen belangrijk is voor de olieproductie maar ook voor het opbouwen van vertrouwen bij investeerders.
Reserveringen en voorzichtigheid: De zorgen van de oliebazen waar Suriname van kan leren
De voorzichtigheid van de olie-executives is niet zonder reden. Woods wijst op de juridische en commerciële structuren die momenteel in Venezuela bestaan, welke investeringen onmogelijk maken.
Met zijn verwijzingen naar verdragen en commerciële frameworks, toont hij aan dat een solide en robuust systeem noodzakelijk is voor duurzame investeringen.
Het verleden van ExxonMobil in Venezuela, inclusief het verlies van assets tijdens de nationalisatiegolf in de jaren ’70, vormt een waarschuwend voorbeeld en onderstreept de noodzaak voor goede beschermingsmechanismen.
Woods is bereid om technische teams naar Venezuela te sturen om de mogelijkheden te beoordelen, maar hij pleit voor een stapsgewijze aanpak waarbij zorgvuldig gekeken moet worden naar de potentiële rendementen van miljoeneninvesteringen.
Sawan van Shell voegt hieraan toe dat zijn bedrijf klaar is om te investeren, maar dat het moet wachten op de juiste vergunningen van de Amerikaanse overheid.
Dit brengt ons tot het hart van de discussie: de afhankelijkheid van bedrijven van politieke goedkeuringen en regelgeving is een cruciale factor.
Trump’s beloften van “totale beveiliging” en een duidelijke verdeling van opbrengsten klinken geruststellend, maar zonder concrete details blijven er twijfels over de haalbaarheid van deze plannen.
Risico’s en mogelijkheden, waar Suriname op kan voorbereiden
De risico’s die de olie-executives zien, zijn divers en complex. Ten eerste zijn er de historische en politieke risico’s die voortkomen uit Venezuela’s onvoorspelbare politieke landschap en de mogelijkheid van nieuwe onrust, zelfs na de val van Maduro.
De geschiedenis van Venezuela is gekenmerkt door instabiliteit, en de onzekere overgang naar een nieuwe regering maakt langetermijninvesteringen riskant.
Mensen in de sector zijn zich bewust van deze kwetsbaarheid en willen niet opnieuw de prijs betalen voor een onbetrouwbaar politiek systeem.
Daarnaast spelen juridische en commerciële risico’s een cruciale rol. De huidige frameworks bieden geen adequate bescherming voor buitenlandse investeringen, waardoor het risico op onteigeningen opnieuw in het gezelschap van deze bedrijven zit.
Woods maakt duidelijk dat een solide juridische basis nodig is om de bescherming van investeringen te waarborgen.
Zonder veranderingen in de hydrocarbon-wetten kunnen contracten ongeldig worden verklaard, waardoor investeerders hun geld kwijt kunnen raken en de risico’s toenemen. Dit wederom onderstreept de noodzaak voor een transparante en stabiele omgeving waarin bedrijven kunnen opereren.
Financiële risico’s zijn ook een belangrijk aspect, vooral gezien de onzekerheid met betrekking tot de rendementen door volatiele olieprijzen.
De belofte van Trump met een “formula” voor de opbrengstverdeling is vaag, waardoor de duidelijkheid over de winsten ontbreekt.
Het is voor oliebedrijven van groot belang om te begrijpen hoe deze financiële structuren zullen functioneren voordat ze significante bedragen investeren.
Veiligheidsrisico’s zijn ook een grote zorg. Hoewel Trump heeft beloofd om samen te werken met de Venezolaanse regering om beveiliging te garanderen, is het vermogen van de overheid om deze beloftes waar te maken twijfelachtig, gezien de geschiedenis van criminaliteit en chaos in het land.
De veiligheid van personeel en infrastructuur is cruciaal en bedrijven zullen huiverig zijn voor investeringen zonder garanties dat hun mensen en activa echt beschermd zijn.
Bovenop deze risico’s ligt het geopolitieke landschap. De afhankelijkheid van Amerikaanse sancties en licenties vormt een wankel fundament voor langdurige investeringen.
Sawan van Shell benadrukt dat zijn bedrijf alleen zal investeren als de benodigde vrijstellingen van de Verenigde Staten worden verleend.
Dit benadrukt een bredere zorg van de industrie: hoe betrouwbaar zijn de toezeggingen van de Amerikaanse overheid in een tijd van fluctuaties in het buitenland beleid?
Mogelijkheden die de oliebazen zien, waar Suriname op moet letten
Ondanks de talloze zorgen zijn er ook aanzienlijke kansen. Venezuela beschikt over enorme olievoorraden die, als ze goed worden beheerd, de economie van het land kunnen revitaliseren.
De olie-industrie gelooft dat met de juiste investeringen de productie opnieuw kan stijgen naar niveaus die veel hoger liggen dan de huidige output.
De bestaande infrastructuur is voor een groot deel nog intact en de eerder genoemde reserves kunnen, als ze worden vrijgegeven, een aanzienlijke bijdrage leveren aan de wereldwijde olievoorziening.
De mogelijkheid om snel toegang te krijgen tot deze reserves is een belangrijke factor voor bedrijven zoals ExxonMobil en Shell.
Woods gaf aan dat hij binnen enkele weken een team naar Venezuela kan sturen voor een grondige evaluatie van de situatie. Dit duidt op een zekere operationele bereidheid om te investeren, als de voorwaarden gunstig zijn.
Sawan heeft al aangegeven dat Shell “klaar is om te gaan”, maar benadrukt dat dit moet gebeuren binnen de juiste juridische kaders en licenties.
De betrokkenheid in Venezuela kan ook gezien worden als een kans voor PR-voordelen als de bedrijven kunnen bijdragen aan de economische en sociale ontwikkeling van het land.
De impact op Suriname: Lessen voor de toekomst
Suriname kan veel leren van de ervaringen van Venezuela. Het land dient te zorgen voor sterke juridische kaders en transparantie in het oliebeleid.
De risico’s die Venezuela ondervond mogen niet herhaald worden. Suriname moet investeren in een stabiele en voorspelbare omgeving die aantrekkelijk is voor buitenlandse investeerders, terwijl ze tegelijkertijd de inheemse bevolking niet uit het oog verliest.
Minimaliseren van risico’s door heldere en transparante wetten en het waarborgen van de rechten van de investeerder zijn noodzakelijke stappen. De manier waarop Suriname deze lessen interpreteert en toepast, zal de toekomstige investeringen en de algehele ontwikkeling van het land beïnvloeden.
Vooruitzicht voor Suriname, de olieprijzen en de Surinaamse begrotingen
De voorspellingen over de olieprijzen zijn uiteraard een belangrijke zaak, niet alleen voor de oliebedrijven, maar ook voor Suriname zelf.
Op basis van huidige marktgegevens en prognoses kan worden gesteld dat de olieprijzen op korte termijn onder druk staan.
De verwachting is dat deze dalen door een overaanbod op de markt, maar stabiliseren op de langere termijn als de wereldvraag herstelt. Dit betekent ook dat Suriname moet anticiperen op lagere prijzen, met name in de beginfase van hun olieproductie.
Het is van cruciaal belang dat Suriname nu al economische plannen formuleert om zich voor te bereiden op de mogelijkheden en risico’s waarmee het in de toekomst te maken kan krijgen.
Als Venezuela erin slaagt om zijn olieproductie te herstellen, zou dit een negatief effect kunnen hebben op de olieprijzen, hetgeen opnieuw de vraag naar Surinaamse olie kan beïnvloeden. En dit zou weer direct invloed hebben op de schuldpositie en de komende begrotingen van Suriname.
Conclusie: Wat leren we van de gesprekken Trump-oliebazen?
at Trump bespreekt met de oliebazen moet voor Suriname informatie zijn waarmee men zich voorbereid op de toekomst. De bijeenkomsten tussen Trump en de olie-bazen roepen vragen op over de toekomst van de Venezolaanse olieproductie, maar zij zijn voor Suriname ook een kans om wegwijs te worden in de uitdagingen en mogelijkheden van de olie-industrie.
De weg vooruit is duidelijk: het land moet niet alleen zijn olieproductie potentieel investeren, maar ook ervoor zorgen dat de politieke en economische structuren voldoende zijn om investeringen aan te trekken en te behouden.
In een wereld waarin de toekomst van energie voortdurend evolueert, is de mogelijkheid voor Suriname om te bloeien op basis van zijn olievoorraden niet alleen een droom, maar met de juiste aanpak en strategieën een haalbare realiteit.
Het succes van dit traject hangt niet alleen af van externe investeringen, maar ook van de verantwoordelijkheden en beslissingen die het land nu maakt.
Met een vooruitziende blik kan Suriname zich een bloeiende en duurzame toekomst verzekeren, geworteld in een sterke en verantwoorde energie-economie.
Dr. Ashwin Ramcharan RO
Dit artikel betreft een ingezonden opiniestuk. Voor de publicatie van ingezonden artikelen hanteren wij specifieke voorwaarden. Voor meer informatie of om zelf een ingezonden bericht te sturen, kunt u contact opnemen via [email protected] of direct via WhatsApp.
Let op: Publicatie van opiniestukken houdt niet in dat GFC Nieuws het eens is met de inhoud
