Er lijkt zich een kwalijke trend af te tekenen in de Surinaamse bedrijfswereld: grote bedrijven nemen het steeds minder nauw met hun betalingsverplichtingen.
Wie goed oplet hoort vaker dezelfde verhalen.
Bedrijven en zelfstandigen die netjes hun diensten leveren of goederen afleveren moeten vervolgens maanden wachten op hun geld.
Niet één keer, maar structureel. Ondanks herhaalde herinneringen, telefoontjes en soms zelfs persoonlijke bezoeken blijft de betaling uit.
In mijn eigen werkkring maak ik dit regelmatig mee. Het gaat hierbij niet om kleine bedragen of een eenmalig misverstand, maar om bewuste uitstelpraktijken van partijen om tijdig te betalen.
Het lijkt bijna alsof sommige ondernemingen ervan uitgaan dat de leverancier wel geduld zal hebben of zich geen juridische stappen kan of wil veroorloven.
Dit gedrag is niet alleen frustrerend, het is ook schadelijk voor het vertrouwen binnen het bedrijfsleven. Een ondernemer die niet betaald wordt komt zelf weer in de knel met zijn verplichtingen.
Zo ontstaat een keten van financiële onzekerheid waarin vooral de kleintjes het onderspit delven. Daarnaast tast het het imago aan van de bedrijven die bekend komen te staan als wanbetalers.
Betrouwbaarheid en zakelijk fatsoen zouden de norm moeten zijn, zeker voor bedrijven die zichzelf als toonaangevend beschouwen.
Als we in Suriname streven naar een gezonde en eerlijke economie, dan hoort daar ook bij dat wie iets afneemt, dat op tijd betaalt.
Vertrouwen bouw je niet op met grote woorden, maar met daden. En betalingstermijnen nakomen is daar een essentieel onderdeel van.
J. Kerto
