OPINIE- Het is een wekelijks terugkerend fenomeen in Suriname: de verdeling van pakketten of andere goederen aan financieel minderbedeelde mensen. Op zich is hier niets mis mee, integendeel, het is een nobele handeling.
Het wordt echter storend wanneer sommige van deze weldoeners, veelal ook politici, hun goede daden voortdurend in de media belichten door elke overhandiging met foto’s en filmpjes vast te leggen.
Ik heb kennis van enkele personen die weigeren pakketten te verdelen tenzij ze kunnen pronken met foto’s en video’s.
Het is duidelijk dat deze individuen deze activiteiten niet uitvoeren vanuit een oprechte betrokkenheid, maar eenvoudigweg om erkenning en lof te verkrijgen binnen de Surinaamse gemeenschap.
Tegenover hen staan de stille weldoeners, mensen die ik persoonlijk ken, die dagelijks hulp bieden aan hun medemens zonder de noodzaak om constant foto’s en video’s te maken.
Deze weldoeners hebben geen behoefte aan publiciteit; ze zijn oprecht betrokken en dragen bij uit een diep gevoel van medemenselijkheid en sociale verantwoordelijkheid.
Het contrast tussen deze twee groepen is schril. De oprechte donateurs die niet per se in beeld willen komen, tonen een altruïstische inzet die echt bewonderenswaardig is, in scherp contrast met degenen die hulpverlening misbruiken voor eigen gewin en aandacht.
Het is een treurig, maar helaas al te reëel fenomeen binnen onze maatschappij.
S. Cruden
DISCLAIMER: Publicatie van opiniestukken houdt niet in dat GFC het eens is met de inhoud
