OPINIE- Als 40-jarige Surinaamse vrouw en huismoeder wil ik een hartstochtelijk pleidooi houden voor de waardering van ons, huismoeders.
We zijn vaak de stille helden in het gezinsleven die de boel thuis draaiende houden zonder enige vorm van erkenning.
Het is hoog tijd dat onze inspanningen worden gezien en gewaardeerd, niet alleen op Moederdag, maar elke dag van het jaar.
Ik woon in Paramaribo en besteed mijn dagen aan het zorgen voor mijn twee kinderen en het huishouden. Deze taken lijken misschien onzichtbaar voor de buitenwereld, maar zijn noodzakelijk voor het welzijn van mijn gezin.
Vaak voel ik me onzichtbaar en niet gewaardeerd, omdat wat ik doe niet wordt gezien als ‘echt werk’. Maar waarom is werk alleen ‘echt’ als je er buitenhuis voor betaald wordt?
Het werk van een huismoeder is immens; het is zowel fysiek als emotioneel veeleisend. Van het vroeg opstaan om te zorgen dat iedereen gevoed en gekleed is, tot het laat in de avond nog bezig zijn met het voorbereiden van de volgende schooldag.
Bovendien draag ik de emotionele last van het hele gezin. Ik ben de trooster, de organisator, de vredestichter, en zoveel meer.
Het wordt tijd dat we de enorme bijdrage die huismoeders leveren aan de samenleving erkennen. We spelen een grote rol in het opvoeden van de volgende generatie en het in stand houden van het gezinsleven.
Onze inspanningen leggen de basis voor een stabiele maatschappij.
Laten we dus de waarde van huismoeders erkennen en vieren. Laten we stoppen met het bagatelliseren van het ‘thuis blijven’ en beginnen met het vieren van de kracht, toewijding en het harde werk dat wij dag in dag uit leveren.
Wij verdienen respect en waardering, niet omdat we moeders zijn, maar omdat we onmisbare architecten van het dagelijks leven zijn.
Foto ter illustratie.
K. Nunes
