Waarom blijft zoenen op straat in Suriname zo gevoelig?

Terwijl koppels wereldwijd zonder aarzeling hun liefde tonen op sociale media, blijft het in Suriname nog altijd een gevoelig onderwerp om elkaar openlijk te kussen.

Een simpel gebaar van genegenheid op straat kan hier nog steeds wenkbrauwen doen fronsen of zelfs afkeurende blikken oproepen.

Wie op een zonnige dag langs de Waterkant in Paramaribo wandelt, ziet zelden stelletjes die elkaar publiekelijk zoenen. Voor velen voelt het nog ongepast.

“Ik vind dat je zulke dingen binnenshuis houdt,” zegt een moeder die haar kinderen een ijsje geeft. “Niet iedereen hoeft jouw liefdesleven te zien.”

Toch is er duidelijk verandering merkbaar, vooral onder jongeren. Meerdere jonge Surinamers vinden dat liefde niet verborgen hoeft te worden.

“We leven in 2025, niet in de jaren zestig,” zegt een 21-jarige student lachend. “Zolang je respect toont, is er niets mis met een kus in het openbaar.”

De kloof tussen generaties is onmiskenbaar. Oudere Surinamers, vaak gevormd door religieuze en traditionele waarden, ervaren publieke affectie als ongemakkelijk.

Jongeren die opgroeien met internationale invloeden via internet of reizen, beschouwen het juist als iets normaals en onschuldigs.

Ook speelt de omgeving mee: in landelijke gebieden overheerst nog terughoudendheid, terwijl stedelijke jongeren meer vrijheid voelen. Wat vroeger als schokkend gold, roept nu vooral discussie op.

De publieke kus blijft voorlopig uitzonderlijk, maar het gesprek over wat gepast is wordt luider. Misschien is dat al een teken dat liefde in Suriname langzaam een nieuw gezicht krijgt.