Wat in 2020 nog werd gezien als een historische kans voor een grote remigratiegolf van Surinaamse Nederlanders naar Suriname, is in de praktijk volledig mislukt.
Toen de VHP van Chan Santokhi de verkiezingen had gewonnen, heerste er een optimistisch sentiment onder veel Surinamers in Nederland.
Op sociale media gaven velen aan plannen te hebben om terug te keren en een bijdrage te leveren aan de wederopbouw van het land.
Santokhi zelf speelde hierop in door herhaaldelijk oproepen te doen aan Surinaamse Nederlanders om terug te komen.
Echter, nu bijna vijf jaar later, blijkt dat er niets van deze verwachtingen is terechtgekomen. In plaats van een remigratiegolf naar Suriname, is er eerder sprake van een leegloop uit ons land.
De aanhoudende economische malaise, stijgende armoede, werkloosheid en de verslechterende leefomstandigheden hebben ervoor gezorgd dat steeds meer mensen juist proberen te vertrekken.
Veel jongeren en hoogopgeleiden zoeken hun toekomst in Nederland of elders, in plaats van te blijven of terug te keren naar Suriname.
Het aanvankelijke optimisme onder Surinaamse Nederlanders sloeg al snel om toen bleek dat de regering-Santokhi niet in staat was om de economische crisis te keren.
De beloofde verbeteringen bleven uit, terwijl de financiële situatie van veel burgers juist verslechterde door inflatie en devaluatie van de Surinaamse dollar.
Waar in 2020 nog werd gedacht dat Suriname een aantrekkelijke bestemming zou worden voor terugkeerders, is de realiteit heel anders uitgepakt.
De grote remigratiegolf die werd verwacht is een complete flop geworden.
In plaats daarvan zien we dat steeds meer Surinamers hun heil buiten het land zoeken, waardoor de leegloop alleen maar toeneemt.
