Maar voor wie wordt er geleend? Want de salarissen van de hardwerkende Surinamers zijn in de afgelopen maanden weer gedaald in koopkracht.
De gemiddelde Suriname is 12% armer geworden in SRD’s. En de leiding van de Surinaamse vakbewegingen snurkt met jas en das aan want het is winter in Suriname, ah kowroe, er is rust door de regering Simons-Rusland maar iedereen bevriest.
De salarissen zeker! Zero beleid, zero vooruitgang, maar lekker op reis. Iedereen heeft nu de beurt om lekker te reizen. En waarvoor? Want peh a vooruitgang deh? Peh a beleid foe a regering “Paracetamol” Simons en “Miami” Rusland deh?
De Surinaamse vakbeweging is historisch ontstaan als schild voor de werkende mens. Vandaag functioneert zij steeds vaker als toeschouwer – of erger nog, als medeplichtige.
Telkens wanneer ingrijpende besluiten worden genomen die arbeiders, ambtenaren en kwetsbare groepen raken, blijft de vakbondstop stil.
Dat stilzwijgen is geen neutraliteit, maar medewerking. Onder de huidige regering Simons–Rusland wordt daar schaamteloos misbruik van gemaakt.
Van 1 paracetamol per maand naar een hele pak “Paracatamol” Simons
Vele regeringen hebben de zwakte van de vakbond uitgebuit, maar de regering Simons–Rusland – die zich graag tooit met een “sociale inborst” – doet dat zonder enige gêne.
Terwijl president Chan Santokhi in een economisch mijnenveld moeilijke en impopulaire maatregelen nam en de politieke hitte droeg, kiest deze regering voor misleiding, halve waarheden en symbolisch beleid. Beloften worden uitgedeeld, rechten worden ingetrokken.
Het meest schrijnende voorbeeld is het stopzetten van de Royalties voor Iedereen (RVI). Een maatregel die direct en zonder valide reden werd doorgevoerd, zonder maatschappelijk overleg, zonder parlementaire breedte en vooral: zonder verzet van de vakbond.
Dus vakbondsleiding wanneer starten de protesten?
Door niet op te komen tegen het afschaffen van RVI ondersteunt de vakbond feitelijk een vorm van morele én financiële corruptie. Moreel, omdat een rechtvaardige herverdeling van nationale rijkdom wordt opgeofferd aan politieke afgunst.
Financieel, omdat miljarden aan toekomstige volksinkomsten opnieuw worden gecentraliseerd in handen van de staat – en dus van machthebbers.
Het gevolg is structurele verarming. Werknemers worden afhankelijk gehouden van incidentele toelagen, gunsten en aalmoezen van dezelfde regering die hun rechten afpakt. Dit is het klassieke recept voor clientelisme: wie gehoorzaamt, krijgt iets; wie kritisch is, verliest alles.
Regeringsmensen flinke salaris verhoging maar volk geen Royalties voor iedereen
De hypocrisie is schrijnend. Regeringsleden, DNA-leden, ministers en de president zelf hebben eerder forse salarisverhogingen ontvangen. Die zijn nooit teruggedraaid. Integendeel: nieuwe toelagen, overwerkvergoedingen en extra correcties worden probleemloos toegekend.
Recent is zelfs gebleken dat via “overwerk” opnieuw salarissen zijn verhoogd aan de top. De vraag die de vakbond had móéten stellen, maar niet stelde, is simpel:
Waar is het overwerk van de leerkrachten, verpleegkundigen, politieagenten, brandweerlieden en ambtenaren?
Waarom geldt hier plots begrotingsdiscipline, terwijl de politieke elite zichzelf blijft bedienen?
De Royalties voor Iedereen waren geen liefdadigheid. Het was een systeem van directe participatie in nationale rijkdom. Meer dan 60.000 Surinamers registreerden zich, duizenden ontvingen al uitkeringen.
Het geld was bedoeld als buffer tegen inflatie, als startkapitaal voor studie, woningbouw, ondernemerschap of schuldsanering.
In een land waar de inflatie in december 2025 nog altijd 11,4% bedroeg en basisbehoeften structureel duurder worden, was RVI een van de weinige instrumenten die koopkracht daadwerkelijk ondersteunde.
Het stopzetten ervan treft juist studenten, boeren, armen en jonge gezinnen – precies die groepen die vakbonden zeggen te vertegenwoordigen.
Jaloezie is geen beleid, wanneer jullie reizen pinaren de papa’s en mama’s
De stopzetting van RVI is geen financiële noodzaak gebleken, maar politieke afgunst. De huidige coalitie gunt het volk geen onafhankelijkheid. Want een burger met eigen middelen is minder manipuleerbaar. Daarom wordt gekozen voor centralisatie, afhankelijkheid en controle.
Ik heb er al eerder op gewezen, internationale voorbeelden zijn helder. Guyana en Nigeria tonen hoe gecentraliseerde oliefondsen leiden tot eliteverrijking en volksverarming.
Venezuela bewijst hoe “socialistische” staatscontrole eindigt in armoede. Daartegenover staat Alaska, waar directe uitkeringen armoede verminderen en transparantie vergroten. RVI sloot aan bij dát model.
Referendum is geen luxe, maar plicht
Zo’n ingrijpende beslissing had nooit zonder volksraadpleging mogen worden genomen. Het opschorten of afschaffen van RVI hoort te worden voorgelegd aan het volk via een adviserend referendum.
Niet om de democratie te vertragen, maar om haar te verdiepen. Bij beslissingen die generaties raken, moet het volk gehoord worden.
Een adviserend referendum geeft richting, legitimiteit en maatschappelijk draagvlak. Het voorkomt machtsmisbruik en herinnert bestuurders eraan dat natuurlijke rijkdommen toebehoren aan de natie – niet aan tijdelijke machthebbers.
Conclusie
De Surinaamse vakbondsleiding faalt structureel. Door niet te strijden tegen het stopzetten van de Royalties voor Iedereen ondersteunt zij actief een beleid dat arbeiders verarmt en afhankelijk houdt.
De regering Simons–Rusland beschermt haar eigen privileges, verhoogt salarissen aan de top en ontzegt het volk zijn rechtmatig aandeel in nationale rijkdom.
RVI was een recht, geen gunst. Het afschaffen ervan is moreel verwerpelijk, economisch schadelijk en democratisch onhoudbaar. De beslissing moet worden teruggedraaid of via een adviserend referendum aan het volk worden voorgelegd.
Wie zwijgt, kiest partij. En vandaag kiest de vakbondstop niet voor haar leden, maar voor de macht. Het volk moet de Royalties voor Iedereen per direct opeisen.
Dr. Ashwin Ramcharan RO
Dit artikel betreft een ingezonden opiniestuk. Voor de publicatie van ingezonden artikelen hanteren wij specifieke voorwaarden. Voor meer informatie of om zelf een ingezonden bericht te sturen, kunt u contact opnemen via [email protected] of direct via WhatsApp.
Let op: Publicatie van opiniestukken houdt niet in dat GFC Nieuws het eens is met de inhoud
