Een schrijnende woonsituatie in Paramaribo-Zuid zorgt voor groeiende onrust in de buurt. In een klein huisje met slechts drie slaapkamers wonen maar liefst negentien mensen onder één dak.
Het gaat om vier zussen, hun broer, partners en kinderen die sinds het overlijden van hun ouders samenwonen in het ouderlijk huis.
Volgens betrokkenen hebben de gezinnen weinig keuze. Hun inkomens zijn ontoereikend om op eigen benen te staan, waardoor iedereen blijft wonen waar hij of zij is opgegroeid.
Het huis beschikt over slechts één toilet en een enkele doucheruimte, wat tot dagelijkse ergernissen leidt.
De spanningen zijn recent toegenomen doordat een tienerdochter het toilet langdurig bezet houdt om in haar dagboek te schrijven.
Wat voor haar een zeldzaam moment van rust is, wordt voor anderen een bron van ergernis. Gezinsleden klagen dat ze vaak dringend moeten, terwijl het enige toilet bezet blijft.
Privacy is er nauwelijks. Kamers worden gedeeld door meerdere volwassenen en kinderen, en persoonlijke ruimte is er vrijwel niet.
Volgens buren lijkt niemand stappen te ondernemen om de situatie te veranderen. Iedereen beroept zich op het recht op het huis van hun ouders.
De vraag rijst hoe lang deze situatie houdbaar blijft. Moeten hulpinstanties ingrijpen, of moeten de families zelf verantwoordelijkheid nemen? Voorlopig lijkt niemand bereid te wijken.
