Het is een pijnlijk en moeilijk te verteren feit dat de Surinaamse samenleving nog niet volledig heeft ingezien dat de regering slechts een afspiegeling is van haar eigen volk.
Wanneer een land worstelt met vooruitgang, is het gemakkelijk om met de vinger naar de regering te wijzen. Maar de wortel van het probleem ligt vaak veel dichter bij huis.
In onze samenleving is er helaas een defensieve houding tegenover positieve kritiek. In plaats van te leren en te groeien, voelen velen zich aangevallen en kruipen ze in hun schulp of worden agressief.
Dit gebrek aan zelfreflectie en het ontbreken van de drang naar kennisverrijking leiden tot een wijdverspreide onwetendheid, die zich ook uitstrekt tot onze beleidsmakers.
Het is zorgwekkend wanneer basisschool- en middelbare school docenten stoeien met basiskennis en niet eens de Nederlandse taal correct kunnen hanteren. Hoe kunnen we van onze jeugd verwachten dat zij floreren als hun mentoren zelf worstelen?
Wetenschappelijk onderzoek toont aan dat een laaggeletterde bevolking, gecombineerd met een ongeschoolde politieke klasse, de welvaart van een land stagneert.Dit is precies wat er in ons land gaande is.
Voeg daarbij een slechte werkethiek en een gebrek aan discipline, en het is een recept voor stagnatie en vaker achteruitgang.
Als Suriname ooit een sprong voorwaarts wil maken, moeten we beginnen met onszelf in de spiegel te kijken en de moed opbrengen om veranderingen door te voeren. Alleen dan kunnen we een welvarende toekomst voor ons land creëren.
R. Pinas
DISCLAIMER: Publicatie van opiniestukken houdt niet in dat GFC het eens is met de inhoud
