Surinamers voelen meer sympathie voor Joden dan Europeanen, waarom eigenlijk?

Vaak valt op dat Surinamers positiever denken over Joden en Israël dan veel Europeanen.

Dat blijkt ook uit de reacties op een artikel van lifestyledeskundige Patricia Wong, waarin zij zegt dat Suriname openstaat voor allerlei culturen en dat Joden die zich niet meer welkom voelen in Europa zich hier veilig kunnen vestigen.

Onze redactie ontvangt opvallend veel positieve en instemmende reacties hierop.

Analist annex criticus R. Pinas verklaart tegenover GFC Nieuws waarom Surinamers vaak milder oordelen over Joden. Hij wijst op het historische beeld van de Joodse gemeenschap in Suriname.

“Joodse Surinamers zijn en waren vaak gerespecteerde burgers. Mensen herinneren hen als artsen, ondernemers of bestuursleden. Ze leverden een bijdrage aan de opbouw van het land. Dat schept respect, geen wantrouwen,” zegt hij.

Volgens Pinas ontbreekt in Suriname ook de invloed van radicaal-linkse of islamitische stromingen die in Europa juist vaak bijdragen aan anti-Joodse sentimenten.

“In Europa zie je anti-Israël-demonstraties, boycotbewegingen en activisme dat één kant van het verhaal laat zien. Zulke bewegingen zijn hier vrijwel afwezig.”

Ook speelt de manier waarop media berichten een rol. “Europese media, vooral publieke zenders, hebben vaak een uitgesproken linkse invalshoek.

Daardoor zie je zelden iets negatiefs over islam, maar des te vaker negatieve verhalen over Israël. In Suriname is de berichtgeving veel neutraler,” aldus Pinas.

Hij noemt verder dat Surinamers geen historisch trauma kennen zoals de Holocaust in Europa. “Zij voelen zich niet schuldig of belast. Daardoor kunnen ze onbevangen naar Joden kijken.”

Tot slot wijst hij op de invloed van sociale media. “Veel Europeanen zijn eenzijdig beïnvloed. Het conflict in Gaza heeft twee kanten, maar vaak zie je maar één perspectief. Surinamers lijken daar minder vatbaar voor.”