In het noorden van Paramaribo, bij een luxe supermarkt waar ik regelmatig mijn boodschappen doe, valt mij steeds weer iets op.
Niet de producten of de prijzen, maar de kassamedewerkers. Het zijn vooral Filipijnen die daar achter de kassa zitten, en zij laten keer op keer zien wat echte klantvriendelijkheid betekent.
Elke keer word ik begroet met een warme glimlach. Het maakt niet uit hoe druk het is of hoe lang de rij is. Ze blijven vriendelijk, beleefd en professioneel.
Ze kijken je aan, maken een praatje en bedanken je op een manier die oprecht voelt. Het lijkt alsof ze het vanzelfsprekend vinden om mensen met respect te behandelen.
En dat steekt fel af tegen wat ik op andere plekken meemaak. Daar krijg je soms geen groet. Je wisselgeld wordt op de toonbank gegooid zonder je aan te kijken. Of je krijgt het gevoel dat je stoort, gewoon omdat je komt betalen.
Dat soort behandeling laat bij mij een nare nasmaak achter. Ik heb daarom al lang geleden besloten dat ik niet meer winkel op plekken waar ik als klant niet serieus genomen word. Waarom zou ik mijn geld geven aan een zaak waar ik me niet welkom voel?
Voor mij telt klantvriendelijkheid net zo zwaar als de kwaliteit van wat ik koop. En precies daarin maken deze Filipijnse medewerkers het verschil. Ze doen het met overtuiging, elke dag weer.
Surinaamse kassamedewerkers en eigenlijk iedereen die met klanten werkt, kan hier iets van opsteken.
Of je nu in een winkel, een restaurant of bij een loket zit. Een glimlach en een vriendelijk woord kosten niets, maar ze maken wel het verschil.
Foto ter illustratie.
