INGEZONDEN- Ze waren een paar jaar geleden nog erg enthousiast om te verhuizen naar Paramaribo. Maar, er moest volgens hen eerst een frisse wind waaien in Suriname.
Ze piekerden er namelijk niet over om het “veilige” Nederland te verlaten en te komen wonen in een land waar Desi Bouterse het voor het zeggen heeft. Het wachten was op de parlementsverkiezingen.
Alle hoop was gevestigd op een voor Nederlandse Surinamers meer vriendelijk kabinet. Dat zou meer zekerheid geven, dachten ze.
Opvallend is dat anderhalf jaar na 25 mei 2020, ze er nu heel anders tegenaan kijken. Totaal gedesillusioneerd!
Ik heb het over verschillende kennissen van mij in Holland.
Drie van hen hebben al hun plannen om te komen wonen in Suriname voor zeker de komende jaren geannuleerd. Diep teleurgesteld omdat ze veel beter hadden verwacht van de huidige beleidsbepalers.
Ze vertellen aan mij dat ze niet in onze puinhoop willen komen leven.
Je kunt het ze niet kwalijk nemen.
Welk mens met gezond verstand durft het in deze tijd nog aan om een nieuw leven te beginnen in Suriname en Nederland gedag te zeggen.
Suriname waar de criminaliteit en het onveiligheidsgevoel met de dag toenemen? Waar je niet weet hoeveel meer geld je morgen zal moeten betalen voor product X of Y.
Een land waar de kwaliteit van het onderwijs naar het laagste niveau aller tijden is gedaald. Juffrouwen die voor de klas staan die niet eens een redelijke algemene ontwikkeling hebben en zelfs de Nederlandse taal niet honderd procent machtig zijn.
Waar er geen garantie is dat je goede medische zorg krijgt omdat er geen noodzakelijke medicijnen en medische apparatuur voorhanden zijn.
Waar goed opgeleide medisch specialisten met kunst en vliegwerk mensen in leven proberen te houden en nauwelijks een redelijk salaris ontvangen.
Een land waar corruptiepraktijken en vriendjespolitiek onverminderd voortgaan, de stroomvoorziening het tij en ontij laat afweten, de wegen vol venijnige gaten zitten en u blij moet zijn wanneer er weer eens een sterke straal schoon drinkwater uit de kraan komt.
Zou u het aandurven om het veilige Nederland te verlaten om met uw vrouw en kinderen te komen wonen in een derde wereldland dat steeds verder afglijdt richting de verdoemenis?
Ik denk het niet!
R. Pinas
DISCLAIMER: Publicatie van ingezonden stukken houdt niet in dat de redactie het eens is met de inhoud. Wenst ook u een ingezonden stuk te publiceren? Mail dit naar [email protected]
