OPINIE- De huidige precaire staat van Suriname op essentiële domeinen is deels te herleiden naar een diepgeworteld gebrek aan assertiviteit bij de lokale bevolking. Burgers accepteren al jaren de uitspraken en handelingen van politici zonder dat dit leidt tot acties met positieve resultaten.
Deze houding vindt zijn oorsprong in de opvoeding. Kinderen leren van jongs af aan om te zwijgen wanneer volwassenen spreken, waarbij zelfs oogcontact soms moet wordt vermeden.
Dit wordt verder versterkt door de rigide hiërarchische structuren binnen het onderwijssysteem.
Dit staat in schril contrast met landen als Nederland, waar kinderen juist worden aangemoedigd om hun mening te uiten en zelfstandig te denken.
In Nederlandse scholen, maar ook in de zakelijke wereld, wordt men gestimuleerd om kritische vragen te stellen.
Deze cultuur van openheid en assertiviteit draagt bij aan de vorming van burgers die in staat zijn om actief bij te dragen aan de ontwikkeling van hun land.
Het is van cruciaal belang dat Suriname deze kwestie onder ogen ziet en actie onderneemt. Het herstructureren van het onderwijssysteem om assertiviteit, kritisch denken en open communicatie te bevorderen, zou een fundamentele stap kunnen zijn.
Door jeugdigen te leren om kritische, goed geïnformeerde burgers te worden, kan Suriname een generatie voortbrengen die in staat is om constructief bij te dragen aan de maatschappelijke discussie en beleidsvorming.
Het opbouwen van een assertievere gemeenschap is geen gemakkelijke taak en vereist een culturele verschuiving. Maar het is een essentiële voorwaarde om de vicieuze cirkel van passiviteit te doorbreken.
Alleen door het bevorderen van een meer uitgesproken en participatieve burgerschap kan Suriname hopen de huidige uitdagingen te overwinnen en een stabielere, welvarender toekomst voor alle burgers te waarborgen.
Foto ter illustratie.
