Vanaf 1 juli 2024 wordt in Nederland de verkoop van sigaretten en andere tabaksproducten in supermarkten en horecagelegenheden verboden. Dit verbod geldt ook voor aanverwante producten zoals vapes, die voortaan uitsluitend in gespecialiseerde tabakszaken verkrijgbaar zullen zijn.
De maatregel is gericht op het verminderen van het aantal rokers en het bevorderen van de volksgezondheid. Een belangrijke vraag rijst echter: zou een soortgelijk verbod ook in Suriname moeten worden ingevoerd?
De ondernemer en filantroop Geor Hering, die in zowel Nederland, de VS als Suriname bekend staat als felle tegenstander van roken en de consumptie van alcohol, reageert op de mogelijkheid van een dergelijk verbod in Suriname.
“Roken in afgesloten ruimtes is sowieso verboden, maar er wordt helaas geen toezicht op uitgeoefend. Niet-rokers lijden er nog steeds onder.”
“Aansluitend hierop zou je de verkoop van sigaretten en alcohol, net als in het geval van medicijnen, moeten beperken tot gespecialiseerde zaken.
Wat Nederland nu doet, is het herstellen van kwalijke omissies. Dat geldt nog meer voor Suriname, waar toezicht op elk gebied mank loopt,” aldus Hering in gesprek met GFC Nieuws.
Hij wijst er verder op dat hij graag ziet dat tabaksproducten tegen een veel hoger tarief worden verkocht. “Wat mij betreft mag het tientallen keren duurder worden gemaakt”, stelt de filantroop.
Een arts in Paramaribo onderschrijft deze mening. “De volksgezondheid moet voorop staan. We zien dagelijks de gevolgen van roken, zoals long- en hartziekten.
Het beperken van de beschikbaarheid van tabaksproducten zou een positieve impact kunnen hebben op de volksgezondheid. Daarnaast kan het helpen om jongeren minder in aanraking te laten komen met sigaretten en vapes. Het is een stap in de juiste richting.”
Er zijn echter ook zorgen over de haalbaarheid en effectiviteit van zo’n verbod in Suriname. Een eigenaar van een kleine supermarkt uit zijn bezorgdheid: “Het idee is goed, maar de realiteit in Suriname is anders dan in Nederland.
Hier is er weinig toezicht en handhaving. Zelfs als er een verbod komt, wie gaat dat controleren? Bovendien kan het leiden tot een toename van de illegale handel, wat weer andere problemen met zich meebrengt.”
De vraag of Suriname een soortgelijk verbod moet invoeren als Nederland blijft complex. Hoewel de voordelen voor de volksgezondheid duidelijk zijn, is de implementatie en handhaving in een land waar toezicht al problematisch is een grote uitdaging.
Wat wel duidelijk is, is dat de discussie over het beperken van de verkoop van tabaksproducten in Suriname urgent en noodzakelijk is.
Zoals in Nederland wordt geprobeerd, zou ook in Suriname de focus op het bevorderen van de gezondheid van haar burgers een prioriteit moeten zijn.
