Onlangs las ik een bericht van een Surinaamse Nederlander over een discussie rond SuriNeds.
De boodschap was opvallend eenvoudig: veel mensen staan onvoldoende stil bij hoe bijzonder het is om als Surinamer in Nederland te mogen wonen, werken en een gezin op te bouwen.
Wie kijkt naar de grote stroom migranten en vluchtelingen die alles achterlaten voor een kans in Europa, begrijpt waarom die gedachte bij velen herkenning oproept.
Dankbaar voor kansen en zekerheid
In gesprekken die ik door de jaren heen heb gevoerd, hoor ik vaak hetzelfde verhaal. Veel Surinamers vertellen dat het Nederlandse paspoort hun leven ingrijpend heeft verbeterd. Het gaf hen toegang tot banen, opleidingen en een stabiele samenleving.
Ook noemen zij de veiligheid, de gezondheidszorg en de kansen voor hun kinderen als belangrijke redenen waarom zij dankbaar zijn voor hun leven in Nederland.
Voor velen betekent het Nederlandse staatsburgerschap meer dan alleen een reisdocument. Het biedt toegang tot mogelijkheden die voor grote groepen mensen in de wereld onbereikbaar blijven.
Werken, studeren en wonen in een van de meest welvarende regio’s ter wereld is voor veel mensen een gekoesterde wens.
Historische band brengt bijzondere voordelen
Onze positie is niet vanzelfsprekend. Zij vloeit voort uit de historische relatie tussen Suriname en Nederland. Daardoor hebben veel Surinamers rechten en kansen gekregen die voor anderen buiten bereik liggen.
Vrij reizen binnen Europa, toegang tot de arbeidsmarkt en de mogelijkheid om zich verder te ontwikkelen zijn belangrijke voordelen.
Waardering mag niet ontbreken
Wat mij raakt, is dat sommige Surinaamse Nederlanders zeer kritisch zijn op Nederland zonder stil te staan bij de kansen die zij hier hebben gekregen. Natuurlijk mag er kritiek zijn. Elk land heeft zijn uitdagingen en tekortkomingen.
Toch hoeft waardering voor die kansen en kritiek op bepaalde ontwikkelingen elkaar niet uit te sluiten. Juist wanneer we erkennen welke mogelijkheden het Nederlandse paspoort ons heeft gebracht, ontstaat een eerlijker en evenwichtiger beeld van onze positie.
Dat besef verdient volgens mij meer aandacht binnen de Surinaamse gemeenschap.
Ida Thornhill is docente aan een lerarenopleiding in Paramaribo en actief als auteur, columniste en kunstenares.
Vanuit haar jarenlange ervaring in het onderwijs en haar brede maatschappelijke betrokkenheid schrijft zij over uiteenlopende thema’s die Suriname raken.
