OPINIE- In Suriname is elke regering die diep snijdt in de begroting veroordeeld tot extreme weerstand binnen de samenleving.
Dit fenomeen vindt zijn oorsprong in een diepgeworteld cultureel aspect: het zit simpelweg niet in het DNA van veel Surinamers om genoegen te nemen met minder.
Het gemiddelde Surinaamse huishouden heeft nooit de kunst van budgettering geleerd, en prioriteiten liggen vaak ver verwijderd van financiële verantwoordelijkheid.
Een kijkje in de levensstijl onthult dat festiviteiten, uitgaan, dure shows bezoeken, groot opgezette feesten, overmatig eten en drinken, gokken, luxe auto’s, populaire merkkleding en kostbare mobiele telefoons de voorkeur krijgen boven een nuchter bestaan.
Zelfs de opvoeding van kinderen neigt niet naar het inprenten van spaarzaamheid of het bewust omgaan met financiën. De focus ligt eerder op het heden dan op de toekomst.
Het uitgavenpatroon spreekt boekdelen: zodra het salaris is gestort, wordt het gros van het geld besteed aan luxe en genot. De laatste twee weken voor de volgende salarisstorting worden dan een financiële probleemperiode, waarbij men wacht op de volgende injectie van geld om het hoofd boven water te houden.
In een samenleving waar de normen voor financiële verantwoordelijkheid niet diep geworteld zijn, wordt bezuinigen door regeringen dan ook een culturele clash.
Het is niet enkel een kwestie van economie, maar eerder van het herdefiniëren van waarden en prioriteiten op individueel en collectief niveau.
Zonder een mentaliteitsverandering zal elke regering die de harde weg van bezuinigingen bewandelt, geconfronteerd worden met een storm van weerstand, gedreven door een diepgewortelde culturele weerstand tegen het idee van minder.
